Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΘΕΡΑΠΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020

ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Μην επιτρέπεις να μπαίνει ο φόβος στο νου σου δεν έχει καμία δύναμη επανω σου όποτε πάει κάτι να σε φοβήσει οπως ασθένεια και εξωτερική απειλή πες στο νου σου ότι είμαι υπό την προστασία του πνευματος που δεν επιτρέπει τέτοιες εισβολές.
Επανέλαβε Επίσης την διαβεβαίωση που σου θυμίζει ποιος είσαι πραγματικά.

Κυριακή 6 Νοεμβρίου 2011

κεφ 1

Κεφάλαιο 1

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ


I. Αρχές Θαυμάτων.



1.Δεν υπάρχει βαθμός δυσκολίας στα θαύματα. Το ένα δεν είναι πιο «δύσκολο» ή «μεγαλύτερο» από το άλλο. Όλα είναι τα ίδια. Όλες οι εκφράσεις αγάπης είναι στον υπέρτατο βαθμό.

2.Τα θαύματα από μόνα τους δεν έχουν σημασία. Το μόνο πράγμα που έχει σημασία είναι η Πηγή τους, η Οποία είναι πέρα από κάθε αξιολόγηση.

3.Τα θαύματα συμβαίνουν φυσικά σαν εκφράσεις αγάπης. Το πραγματικό θαύμα είναι η αγάπη που τα εμπνέει. Με αυτή την έννοια οτιδήποτε προέρχεται από αγάπη είναι θαύμα.

4.Όλα τα θαύματα σημαίνουν ζωή, και ο Θεός είναι ο Δότης της ζωής. Η Φωνή Του θα σε καθοδηγεί πολύ συγκεκριμένα. Θα σου ειπωθεί ό,τι χρειάζεται να ξέρεις.

5.Τα θαύματα είναι συνήθειες, και θα πρέπει να είναι ακούσια. Δεν θα πρέπει να βρίσκονται κάτω από συνειδητό έλεγχο. Τα συνειδητά επιλεγμένα θαύματα μπορεί να πάρουν λάθος κατεύθυνση.

6.Τα θαύματα είναι φυσικά. Όταν δεν συμβαίνουν κάτι δεν πάει καλά.

7.Τα θαύματα είναι δικαίωμα του καθενός, αλλά πρώτα είναι απαραίτητος ο εξαγνισμός.

8.Τα θαύματα είναι θεραπευτικά διότι συμπληρώνουν κάποια έλλειψη ∙ εκτελούνται από αυτούς που προσωρινά έχουν περισσότερα, για εκείνους που προσωρινά έχουν λιγότερα.

9.Τα θαύματα είναι ένα είδος ανταλλαγής. Όπως όλες οι εκφράσεις αγάπης, οι οποίες είναι πάντα θαυματουργές με την πραγματική τους έννοια, η ανταλλαγή αυτή αντιστρέφει τους φυσικούς νόμους. Φέρνουν περισσότερη αγάπη και στον δότη αλλά και στον αποδέκτη.

10.Η χρήση των θαυμάτων σαν θεάματα με σκοπό να προκαλέσουν πίστη είναι μια παρανόηση του σκοπού τους.
11.Η προσευχή είναι το μέσον των θαυμάτων. Είναι ένα μέσο επικοινωνίας των δημιουργημάτων με τον Δημιουργό τους. Με την προσευχή λαμβάνεται η αγάπη, και με τα θαύματα εκφράζεται.

12.Τα θαύματα είναι σκέψεις. Οι σκέψεις μπορεί να αντιπροσωπεύουν το χαμηλό ή το σωματικό επίπεδο εμπειρίας, ή το ανώτερο ή πνευματικό επίπεδο εμπειρίας. Οι μεν δημιουργούν τον φυσικό κόσμο, και οι δε δημιουργούν τον πνευματικό κόσμο.

13.Τα θαύματα είναι και αρχή και τέλος, και γι αυτό τροποποιούν την χρονική σειρά. Πάντα είναι επιβεβαιώσεις αναγέννησης, οι οποίες φαίνεται ότι πηγαίνουν προς τα πίσω αλλά στην πραγματικότητα πηγαίνουν μπροστά. Ακυρώνουν το παρελθόν στο παρόν, κι έτσι απελευθερώνουν το μέλλον.

14.Τα θαύματα φέρνουν μαρτυρίες της αλήθειας. Είναι πειστικά διότι προέρχονται από την βεβαιότητα . Χωρίς την βεβαιότητα εκφυλίζονται σε μαγεία, η οποία είναι άνευ νου και γι αυτό καταστροφική ∙ ή μάλλον, μη δημιουργική χρήση του νου.

15.Κάθε μέρα θα πρέπει να είναι αφιερωμένη στα θαύματα. Ο σκοπός του χρόνου είναι να σε καταστήσει ικανό να χρησιμοποιείς τον χρόνο δημιουργικά. Γι αυτό είναι ένα διδακτικό μέσο και ένα μέσο για ένα σκοπό. Ο χρόνος θα πάψει να υπάρχει όταν δεν είναι πια χρήσιμος στην διευκόλυνση της μάθησης.

16.Τα θαύματα είναι διδακτικές τεχνικές για να αποδεικνύουν ότι είναι το ίδιο ευλογημένο να δίνεις όπως και το να λαμβάνεις. Αυξάνουν, την ίδια στιγμή, την δύναμη του δότη και παρέχουν δύναμη στον αποδέκτη.

17.Τα θαύματα υπερβαίνουν το σώμα. Είναι αιφνίδιες μετακινήσεις προς το αόρατο, πέρα από το σωματικό επίπεδο. Γι αυτό το λόγο θεραπεύουν.

18.Το θαύμα είναι υπηρεσία. Είναι η υπέρτατη υπηρεσία που μπορείς να προσφέρεις σε κάποιον άλλο. Είναι ένας τρόπος ν’ αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.
Αναγνωρίζεις την δική σου αξία και του πλησίον σου ταυτόχρονα.

19.Τα θαύματα ενοποιούν τους νόες εν Θεώ. Βασίζονται στην συνεργασία μιας και η Υιότητα είναι το σύνολο όλων όσων δημιούργησε ο Θεός. Τα θαύματα, λοιπόν, αντανακλούν τους νόμους της αιωνιότητας, όχι του χρόνου.

20.Τα θαύματα αφυπνίζουν την επίγνωση ότι το πνεύμα, όχι το σώμα, είναι ο ιερός βωμός της αλήθειας. Αυτή είναι η αναγνώριση που οδηγεί στην θεραπευτική δύναμη του θαύματος.
21.Τα θαύματα είναι φυσικά σημάδια συγχώρεσης. Μέσα από τα θαύματα δέχεσαι την συγχώρεση του Θεού επεκτείνοντας την στους άλλους.

22.Τα θαύματα συνδέονται με τον φόβο μόνο εξαιτίας της πεποίθησης ότι το σκοτάδι μπορεί να κρύβει. Πιστεύεις ότι ό,τι δεν μπορούν να δουν τα μάτια του σώματός σου δεν υπάρχει. Αυτό οδηγεί σε άρνηση της πνευματικής όρασης.

23.Τα θαύματα επανατοποθετούν την αντίληψη σε σωστή βάση και δίνουν σε όλα τα επίπεδα την αληθινή τους διάσταση. Αυτό είναι θεραπευτικό διότι η ασθένεια προέρχεται από σύγχυση των επιπέδων.

24.Τα θαύματα σου δίνουν την ικανότητα να θεραπεύεις τους ασθενείς και να ανασταίνεις τους νεκρούς διότι εσύ είσαι αυτός που έφτιαξε την ασθένεια και τον θάνατο, κι έτσι μπορείς να τα καταργήσεις και τα δύο. Εσύ είσαι ένα θαύμα, ικανό να δημιουργεί καθ΄ομοίωσιν του Δημιουργού σου. Όλα τα άλλα είναι δικός σου εφιάλτης, και δεν υπάρχουν. Μόνο οι δημιουργίες του φωτός είναι αληθινές.

25.Τα θαύματα είναι μέρος μιας αλληλοεξαρτώμενης αλυσίδας συγχώρεσης η οποία, όταν ολοκληρωθεί είναι η Επανόρθωση. Η Επανόρθωση λειτουργεί όλη την ώρα και σε όλες τις διαστάσεις του χρόνου.

26.Τα θαύματα απεικονίζουν την ελευθερία από τον φόβο. Επανόρθωση σημαίνει «καταργώ». Η κατάργηση του φόβου είναι βασικό κομμάτι της Επανορθωτικής αξίας των θαυμάτων.

27.Το θαύμα είναι μια συμπαντική ευλογία από τον Θεό μέσα από μένα προς όλους τους αδερφούς μου. Είναι προνόμιο αυτών που έχουν συγχωρεθεί, να συγχωρούν.

28.Τα θαύματα είναι ένας τρόπος απελευθέρωσης από τον φόβο. Η αποκάλυψη επιφέρει μια κατάσταση του νου όπου ο φόβος έχει καταργηθεί. Τα θαύματα, λοιπόν, είναι ένα μέσο και η αποκάλυψη είναι ο σκοπός.

29.Τα θαύματα υμνούν τον Θεό μέσα από σένα. Τον υμνούν τιμώντας τα δημιουργήματά Του, θαυμάζοντας την τελειότητά τους. Θεραπεύουν διότι αρνούνται την ταύτιση με το σώμα και επιβεβαιώνουν την ταύτιση με το πνεύμα.

30.Αναγνωρίζοντας το πνεύμα, τα θαύματα διορθώνουν τα επίπεδα αντίληψης και τα ευθυγραμμίζουν. Αυτό θέτει το πνεύμα στο κέντρο, από όπου μπορεί να επικοινωνεί απευθείας.

31.Τα θαύματα θα πρέπει να εμπνέουν ευγνωμοσύνη, όχι δέος. Θα έπρεπε να ευχαριστείς τον Θεό γι αυτό που πραγματικά είσαι. Τα τέκνα του Θεού είναι ιερά και το θαύμα τιμά την ιερότητά τους, η οποία μπορεί να κρυφτεί αλλά ποτέ να χαθεί.

32.Εγώ εμπνέω όλα τα θαύματα, τα οποία είναι απλά διαμεσολαβητές. Μεσολαβούν υπέρ της ιερότητάς σου και κάνουν την αντίληψη σου ιερή. Τοποθετώντας σε πέρα από τους φυσικούς νόμους σε εξυψώνουν στην σφαίρα της ουράνιας τάξης. Σε αυτή την τάξη είσαι τέλειος.

33.Τα θαύματα σε τιμούν επειδή είσαι άξιος αγάπης. Διώχνουν τις ψευδαισθήσεις για τον εαυτό σου και κάνουν ορατό το φως μέσα σου. Έτσι, σε εξαγνίζουν από τα λάθη σου ελευθερώνοντας σε από τους εφιάλτες σου. Ελευθερώνοντας το νου σου από την αιχμαλωσία στις ψευδαισθήσεις, επαναφέρουν την πνευματική σου υγεία.

34.Τα θαύματα επαναφέρουν το νου στην πληρότητά του. Αποκαθιστώντας την έλλειψη εγκαθιδρύουν την απόλυτη και τέλεια προστασία. Το σθένος του πνεύματος δεν αφήνει χώρο για αυθαίρετες εισβολές.

35.Τα θαύματα είναι εκφράσεις αγάπης, αλλά μπορεί τα αποτελέσματα τους να μην είναι πάντα ορατά.

36.Τα θαύματα είναι παραδείγματα σωστού τρόπου σκέψης. Ευθυγραμμίζουν τις αντιλήψεις σου με την αλήθεια όπως την δημιούργησε ο Θεός.

37.Το θαύμα είναι μια διόρθωση από μένα προς τον εσφαλμένο τρόπο σκέψης. Ενεργεί σαν καταλύτης, διαλύοντας την εσφαλμένη αντίληψη και αναδιοργανώνοντάς την με σωστό τρόπο. Αυτό σε θέτει κάτω από την αρχή της Επανόρθωσης, εκεί όπου η αντίληψη θεραπεύεται. Μέχρι να συμβεί αυτό, η γνώση της Θεϊκής Τάξης είναι αδύνατη.

38.Το Άγιο Πνεύμα είναι ο μηχανισμός των θαυμάτων. Αυτό αναγνωρίζει και τις δημιουργίες του Θεού και τις δικές σου ψευδαισθήσεις. Με την ικανότητά Του να αντιλαμβάνεται ολιστικά και όχι επιλεκτικά ξεχωρίζει το σωστό από το λάθος .

39.Τα θαύμα διαλύει το σφάλμα διότι το Άγιο Πνεύμα αναγνωρίζει το σφάλμα σαν λάθος ή μη πραγματικό. Αυτό είναι το ίδιο σαν να λέμε ότι όταν αντιλαμβάνεσαι το φως, το σκοτάδι αυτόματα εξαφανίζεται.

40.Το θαύμα αναγνωρίζει τον κάθε ένα σαν αδερφό δικό σου και δικό μου. Είναι ένας τρόπος να αντιλαμβάνεσαι την συμπαντική σφραγίδα του Θεού.

41.Η ολότητα είναι το αντιληπτό συστατικό των θαυμάτων. Έτσι, διορθώνουν, ή θεραπεύουν το νου από την εσφαλμένη αντίληψη της έλλειψης.

42.Μια πολύ σημαντική συνεισφορά των θαυμάτων είναι η δύναμή τους στο να σε απελευθερώνουν από την ψευδή αίσθηση της απομόνωσης, της στέρησης και της έλλειψης.

43.Τα θαύματα προέρχονται από μια θαυματουργή κατάσταση του νου, ή από μια κατάσταση ετοιμότητας σε θαύματα.

44.Το θαύμα είναι έκφραση εσωτερικής επίγνωσης του Χριστού και της αποδοχής της Επανόρθωσης Του.

45.Το θαύμα δεν χάνεται ποτέ. Μπορεί να αγγίξει πολλούς ανθρώπους που δεν έχεις καν συναντήσει, και να προκαλέσει αφάνταστες αλλαγές σε καταστάσεις τις οποίες ούτε καν γνωρίζεις.

46.Το Άγιο Πνεύμα είναι το ανώτατο διάμεσο επικοινωνίας. Τα θαύματα δεν περιλαμβάνουν αυτόν τον τύπο επικοινωνίας, διότι είναι προσωρινά εργαλεία επικοινωνίας. Όταν επιστρέψεις στην αρχική μορφή επικοινωνίας σου με τον Θεό μέσω της άμεσης αποκάλυψης, η ανάγκη για θαύματα θα έχει τελειώσει.

47.Το θαύμα είναι ένα εκπαιδευτικό εργαλείο που μειώνει την ανάγκη του χρόνου. Δημιουργεί ένα διάλλειμα έξω από τις καθιερωμένες αντιλήψεις για τον χρόνο που δεν υπόκειται στους συνήθεις νόμους του χρόνου. Με αυτή την έννοια είναι άχρονο.

48.Το θαύμα είναι το μόνο μέσο άμεσα διαθέσιμο σε σένα για να ελέγχεις το χρόνο. Μόνο η αποκάλυψη το υπερβαίνει, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τον χρόνο.

49.Το θαύμα δεν κάνει καμία διάκριση ανάμεσα σε βαθμούς εσφαλμένης αντίληψης. Είναι ένα εργαλείο διόρθωσης της αντίληψης, αποτελεσματικό άσχετα με τον βαθμό ή την κατεύθυνση του σφάλματος. Αυτή είναι και η αληθινή του έλλειψη διακρίσεων.


50.Το θαύμα συγκρίνει αυτό που έχεις φτιάξει με την δημιουργία, και αποδέχεται σαν αληθινά όσα είναι σύμφωνα με αυτήν και απορρίπτει ως ψευδή όσα δεν συμφωνούν.

Σάββατο 5 Νοεμβρίου 2011

325




ΜΑΘΗΜΑ 325

Όλα όσα νομίζω ότι βλέπω αντανακλούν ιδέες.

Το κλειδί για την σωτηρία είναι αυτή η ιδέα: Ό,τι βλέπω αντανακλά μια διαδικασία μέσα στο νου μου, η οποία αρχίζει με την ιδέα που έχω για το τι θέλω. Από εκεί, ο νους φτιάχνει μια εικόνα του πράγματος που θέλει, το κρίνει πολύτιμο, και επομένως αναζητά να το βρει. Αυτές οι εικόνες τότε προβάλλονται προς τα έξω, τις κοιτώ, τις εκτιμώ ως πραγματικές και τις περιφρουρώ ως δικές μου. Από παρανοϊκές ιδέες έρχεται ένας παρανοϊκός κόσμος. Από την κρίση έρχεται ένα κόσμος καταδικασμένος. Και από σκέψεις συγχώρεσης παρουσιάζεται ένας κόσμος ήπιος, γεμάτος έλεος για τον άγιο Υιό του Θεού, για να του προσφέρει ένα φιλικό σπίτι όπου μπορεί να αναπαυθεί για λίγο πριν συνεχίσει το ταξίδι του, και να βοηθήσει τους αδελφούς του να προχωρήσουν μαζί του, και να βρουν τον δρόμο για τον Ουρανό και τον Θεό.

Πατέρα μας, οι ιδέες Σου αντανακλούν την αλήθεια, ενώ οι δικές μου χωριστά από τις δικές Σου δεν φτιάχνουν παρά όνειρα. Ας βλέπω μόνο ό,τι αντανακλούν οι δικές Σου, διότι Αυτές και μόνο Αυτές εξασφαλίζουν την αλήθεια.

ΜΑΘΗΜΑ 326

Είμαι παντοτινά ένα Αποτέλεσμα του Θεού.

Πατέρα, δημιουργήθηκα μέσα στο Νου Σου, μια άγια Σκέψη που ποτέ δεν άφησε την εστία της. Είμαι παντοτινά  δικό Σου Αποτέλεσμα, και Εσύ για πάντα είσαι η Αιτία μου. Έτσι όπως με δημιούργησες έχω παραμείνει. Εκεί όπου με εγκατέστησες ακόμα κατοικώ. Και όλες Σου οι ιδιότητες ενοικούν σε μένα, διότι είναι το Θέλημά Σου να έχεις έναν Υιό τόσο όμοιο με την Αιτία του ώστε η Αιτία και το Αποτέλεσμά Της να είναι αδιαίρετα. Σήμερα ας γνωρίζω ότι είμαι ένα Αποτέλεσμα του Θεού, και επομένως έχω την δύναμη να δημιουργώ όπως Εσύ. Και όπως στον Ουρανό, έτσι και στην γη. Το σχέδιό Σου ακολουθώ εδώ, και στο τέλος γνωρίζω ότι θα συγκεντρώσεις όλα Σου τα αποτελέσματα μέσα στον γαλήνιο Ουρανό της Αγάπης Σου, εκεί όπου η γη θα εξαφανιστεί, και όλες οι σκέψεις διαχωρισμού θα ενωθούν ένδοξα ως Ένας Υιός του Θεού.

Σήμερα ας δούμε την γη να εξαφανίζεται, στην αρχή μεταμορφωμένη, και έπειτα, αφού την συγχωρέσουμε, να σβήσει ολοκληρωτικά μέσα στο άγιο Θέλημα του Θεού.



Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011

II. Ο Φόβος της Θεραπείας





II. Ο Φόβος της Θεραπείας
1. Είναι η θεραπεία τρομακτική; Για πολλούς, ναι. Γιατί η κατηγορία είναι ένα εμπόδιο προς την αγάπη, και τα σώματα που έχουν υποστεί βλάβη είναι κατήγοροι. Στέκονται σταθερά μπρος στην εμπιστοσύνη και την ειρήνη, διακηρύσσοντας  ότι οι αδύναμοι δεν μπορούν να έχουν καμιά εμπιστοσύνη και αυτοί που έχουν υποστεί βλάβη δεν έχουν λόγο για την ειρήνη. Ποιος, ενώ έχει πληγωθεί από τον αδελφό του, θα μπορούσε να τον αγαπά και να τον εμπιστεύεται ακόμα; Αυτός έχει επιτεθεί και θα επιτεθεί και πάλι. Μην τον προστατεύεις, επειδή το σώμα σου που έχει υποστεί βλάβη σου δείχνει ότι εσύπρέπει να προστατευθείς από αυτόν. Η συγχώρεση μπορεί να είναι μια πράξη ευσπλαχνίας, αλλά όχι χρέος που οφείλεται σ’αυτόν. Μπορεί να τον λυπάσαι για την ενοχή του, αλλά δεν τον αθωώνεις. Και αν εσύ του συγχωρέσεις τις παραβάσεις του, το μόνο που κάνεις είναι να προσθέτεις σε όλη την ενοχή που αυτός πραγματικά έχει κερδίσει. 
2. Οι μη θεραπευμένοι δεν μπορούν να συγχωρήσουν. Γιατί οι ίδιοι είναι μάρτυρες ότι η συγνώμη είναι άδικη. Θα διατηρούσαν τις συνέπειες της ενοχής που παραβλέπουν. Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να συγχωρήσει μια αμαρτία που πιστεύει ότι είναι πραγματική. Και ό,τι έχει συνέπειες πρέπει να είναι πραγματικό, γιατί αυτό που έχει κάνει είναι εκεί για να το βλέπεις. Η συγχώρεση δεν είναι οίκτος, ο οποίος δεν ζητά παρά να συγχωρέσει αυτό που πιστεύει ότι είναι η αλήθεια. Το καλό δεν μπορεί να είναι η ανταπόδοση για το κακό, γιατί η συγχώρεση δεν εδραιώνει πρώτα την αμαρτία και μετά την συγχωρεί. Ποιος μπορεί να λέει και να εννοεί, «Αδελφέ μου, με έχεις πληγώσει, αλλά ωστόσο, επειδή είμαι ο καλύτερος από τους δυο μας, σε συγχωρώ που με πλήγωσες.»  Η συγχώρεσή του και η πληγή σου δε μπορούν να συνυπάρχουν. Το ένα αρνείται το άλλο και το διαψεύδει.
3. Το να επιβεβαιώνεις την αμαρτία και ωστόσο να την συγχωρείς είναι ένα παράδοξο που η λογική δεν μπορεί να δει. Γιατί υποστηρίζει ότι αυτό που έχει γίνει σε σένα δεν αξίζει συγχώρεση. Και δίνοντάς την, παραχωρείς στον αδελφό σου έλεος αλλά διατηρείς την απόδειξη ότι αυτός δεν είναι πραγματικά αθώος. Οι ασθενείς παραμένουν κατήγοροι. Δεν μπορούν να συγχωρήσουν τους αδελφούς τους ούτε και τους εαυτούς τους. Γιατί κανείς στον οποίο η αληθινή συγχώρεση αναπαύεται δε μπορεί να υποφέρει. Αυτός δε κρατά την απόδειξη της αμαρτίας μπροστά στα μάτια του αδελφού του. Κι έτσι πρέπει να την έχει παραβλέψει και να την έχει εξαφανίσει και από τα δικά του. Η συγχώρεση δεν μπορεί να είναι για τον ένα και όχι για τον άλλον. Εκείνος που συγχωρεί θεραπεύεται. Και στην θεραπεία του βρίσκεται η απόδειξη ότι έχει αληθινά συγχωρέσει, και δεν διατηρεί κάποιο ίχνος καταδίκης που να θέλει ακόμα να κρατήσει  ενάντια στον εαυτό του ή σε οποιοδήποτε ζωντανό ον.
4. Η συγχώρεση δεν είναι πραγματική αν δεν φέρνει  θεραπεία στον αδελφό σου                                           και σε σένα. Πρέπει να βεβαιώσεις ότι οι αμαρτίες του δεν έχουν επίδραση πάνω σου για να δείξεις ότι δεν είναι πραγματικές. Ειδάλλως πώς θα μπορούσε να είναι αθώος; Και πώς θα μπορούσε η αθωότητά του να δικαιωθεί εκτός κι αν οι αμαρτίες του  δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα που να βεβαιώνει την ενοχή; Οι αμαρτίες είναι πέρα από την συγχώρεση μόνο επειδή θα συνεπάγονταν αποτελέσματα που δεν μπορούν να καταργηθούν και να παραβλεφθούν ολοκληρωτικά. Στην κατάργησή τους βρίσκεται η απόδειξη ότι είναι απλώς σφάλματα. Άσε τον εαυτό σου να θεραπευτεί ώστε να μπορέσεις να συγχωρέσεις, προσφέροντας την σωτηρία στον αδελφό σου και στον εαυτό σου.     
5. Ένα διαλυμένο σώμα δείχνει ότι ο νους δεν έχει θεραπευτεί. Ένα θαύμα θεραπείας αποδεικνύει ότι ο διαχωρισμός είναι χωρίς αποτέλεσμα. Αυτό που θα αποδείκνυες σε αυτόν θα το πιστέψεις και εσύ. Η δύναμη της μαρτυρίας έρχεται από την πεποίθηση σου. Και οτιδήποτε λες ή κάνεις ή σκέφτεσαι απλά επιβεβαιώνει αυτό που του διδάσκεις. Το σώμα σου μπορεί να γίνει το μέσο για να διδάξεις ότι ποτέ δεν έχει υποφέρει πόνο εξαιτίας του. Και με την θεραπεία του μπορεί να προσφέρει σε αυτόν βουβή  μαρτυρία για την αθωότητά του. Αυτή είναι η μαρτυρία που μπορεί να μιλά με δύναμη μεγαλύτερη από χίλιες γλώσσες. Γιατί εδώ η συγχώρεσή του αποδεικνύεται σε αυτόν.
6. Ένα θαύμα δεν μπορεί να προσφέρει τίποτα λιγότερο σε αυτόν από ό,τι έχει δώσει σε σένα. Έτσι και η θεραπεία σου δείχνει ότι ο νους σου έχει θεραπευτεί, και έχει συγχωρέσει αυτό που ο αδελφός σου δεν έκανε. Κι έτσι αυτός πείθεται ότι η αθωότητά του ποτέ δεν χάθηκε, και θεραπεύεται μαζί σου. Έτσι το θαύμα καταργεί όλα τα πράγματα που ο κόσμος βεβαιώνει ότι ποτέ δεν μπορούν να καταργηθούν. Και η απελπισία και ο θάνατος πρέπει να εξαφανιστούν μπροστά στο αρχαίο σάλπισμα της ζωής. Αυτό το κάλεσμα έχει  δύναμη πολύ μεγαλύτερη από την αδύναμη και αξιολύπητη κραυγή του θανάτου και της ενοχής. Το αρχαίο κάλεσμα του Πατέρα προς τον Υιό Του, και του Υιού προς τους δικούς Του, θα είναι η τελευταία σάλπιγγα που θα ακούσει ποτέ ο κόσμος. Αδελφέ, δεν υπάρχει θάνατος. Κι αυτό το μαθαίνεις όταν το μόνο που εύχεσαι είναι να δείξεις στον αδελφό σου ότι δεν έχεις καμιά πληγή εξ αιτίας του. Νομίζει ότι το αίμα σου είναι στα χέρια του, κι έτσι στέκει καταδικασμένος. Ωστόσο σου έχει δοθεί να του δείξεις, με την θεραπεία σου, ότι η ενοχή του δεν είναι παρά το κατασκεύασμα ενός παράλογου ονείρου.    
7. Πόσο δίκαια είναι τα θαύματα! Γιατί χορηγούν ένα ισότιμο δώρο πλήρης απαλλαγής από την ενοχή στον αδελφό σου και σε σένα. Η θεραπεία σου τον γλυτώνει από τον πόνο όπως και σένα, και θεραπεύεσαι επειδή ευχήθηκες να είναι κι αυτός καλά. Αυτός είναι ο νόμος που το θαύμα υπακούει·  ότι η θεραπεία δε βλέπει καθόλου ιδιαιτερότητα. Δεν πηγάζει από οίκτο αλλά από αγάπη. Και η αγάπη θα αποδείκνυε ότι κάθε ταλαιπωρία δεν είναι παρά μια μάταιη φαντασίωση, μια παράλογη επιθυμία χωρίς επιπτώσεις. Η υγεία σου είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας σου να δεις τον αδελφό σου χωρίς αίμα πάνω στα χέρια του, και χωρίς καμία ενοχή να βαραίνει την καρδιά του με την απόδειξη της αμαρτίας. Και αυτό που επιθυμείς σου δίδεται να το δεις. 
8. Το «κόστος» της γαλήνης σου είναι δικό του. Αυτή είναι η «τιμή» που το Άγιο Πνεύμα και ο κόσμος ερμηνεύουν διαφορετικά. Ο κόσμος το αντιλαμβάνεται σαν μια δήλωση του «γεγονότος» ότι η σωτηρία σου θυσιάζει την δική του. Το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει ότι η θεραπεία σου είναι ο μάρτυρας για την δική του, και δεν μπορεί να είναι καθόλου ξεχωριστή από τη δική του. Για όσο καιρό αυτός θα συναινεί να υποφέρει, εσύ θα είσαι αθεράπευτος. Ωστόσο μπορείς να του δείξεις ότι η ταλαιπωρία του είναι άσκοπη και εντελώς χωρίς αιτία. Δείξε του την δική σου θεραπεία, και δεν θα συναινεί πια να υποφέρει. Γιατί η αθωότητά του έχει εδραιωθεί στην όρασή σου και στην δική του. Και το γέλιο θα αντικαταστήσει τους αναστεναγμούς σου, επειδή ο Υιός του Θεού θυμήθηκε ότι είναι ο Υιός του Θεού.                                          
9. Ποιος, λοιπόν, φοβάται την θεραπεία; Μόνο εκείνοι που βλέπουν ότι η  θυσία και ο πόνος του αδελφού τους αντιπροσωπεύουν τη δική τους γαλήνη. Η ανικανότητά και η αδυναμία τους αντιπροσωπεύουν τον λόγο με τον  οποίο δικαιώνουν τον πόνο του. Το διαρκές κέντρισμα της ενοχής από το οποίο υποφέρει, εξυπηρετεί στο να αποδείξει ότι αυτός είναι σκλάβος, αλλά αυτοί είναι ελεύθεροι. Ο συνεχής πόνος που υποφέρουν δείχνει ότι αυτοί είναι ελεύθεροι επειδή τον κρατούν δέσμιο. Και η αρρώστια είναι επιθυμητή για να αποτρέψει μια μετατόπιση της ισορροπίας στην θυσία. Πώς θα μπορούσε το Άγιο Πνεύμα να αποτραπεί από την λογική έστω και για μια μόνο στιγμή, ή κι ακόμα λιγότερο, με ένα επιχείρημα για την ασθένεια σαν αυτό; Και χρειάζεται η θεραπεία σου να καθυστερήσει επειδή σταμάτησες για να ακούσεις την παράνοια;    
10. Η διόρθωση δεν είναι δική σου λειτουργία. Ανήκει στον Ένα ο Οποίος γνωρίζει από δικαιοσύνη, όχι από ενοχή. Εάν αναλάβεις εσύ τον ρόλο της διόρθωσης, χάνεις την λειτουργία της συγχώρεσης. Κανείς δεν μπορεί να συγχωρέσει μέχρι να μάθει ότι η διόρθωση είναι μόνο για να συγχωρεί, και ποτέ για να κατηγορεί. Μόνος, δεν μπορείς να δεις ότι είναι το ίδιο, επομένως η διόρθωση δεν είναι από σένα. Ταυτότητα και λειτουργία είναι το ίδιο, και με την λειτουργία σου γνωρίζεις τον εαυτό σου. Κι έτσι, αν συγχέεις την λειτουργία σου με την λειτουργία Ενός Άλλου, πρέπει να βρίσκεσαι σε σύγχυση για τον εαυτό σου και για το ποιος είσαι. Τι άλλο είναι ο διαχωρισμός εκτός από μια επιθυμία να πάρεις την λειτουργία του Θεού από Αυτόν και να αρνηθείς ότι είναι δική Του; Ωστόσο εάν δεν είναι δική Του δεν είναι ούτε δική σου, διότι χάνεις αυτό που θέλεις να αφαιρέσεις.
11. Σε ένα διχασμένο νου, η ταυτότητα πρέπει να φαίνεται ότι είναι διαιρεμένη. Ούτε και μπορεί κάποιος να αντιληφθεί μια λειτουργία ως ενοποιημένη αν  έχει συγκρουόμενους στόχους και διαφορετικούς σκοπούς. Η διόρθωση, για ένα νου τόσο διχασμένο, πρέπει να είναι ένας τρόπος για να τιμωρείς κάποιον άλλο για τις αμαρτίες που νομίζεις ότι είναι δικές σου. Και έτσι γίνεται το θύμα σου, όχι αδελφός σου, διαφορετικός από εσένα στο ότι είναι περισσότερο ένοχος, άρα χρειάζεται την δική σου διόρθωση, εφόσον εσύ είσαι πιο αθώος από αυτόν. Αυτό διαχωρίζει την λειτουργία του από την δική σου, και δίνει και στους δυο σας διαφορετικούς ρόλους. Και έτσι δε μπορείτε να γίνεται  αντιληπτοί σαν ένας, και με μια λειτουργία που θα σήμαινε μια κοινή ταυτότητα με μόνο ένα σκοπό.
12.   Η διόρθωση που θα έκανες εσύ πρέπει να διαχωρίζει, επειδή αυτή είναι η λειτουργία που δίνεται από εσένα. Όταν αντιληφθείς ότι η διόρθωση είναι το ίδιο με τη συγνώμη, τότε επίσης θα γνωρίζεις ότι ο Νους του Αγίου Πνεύματος και ο δικός σου είναι Ένα. Κι έτσι βρίσκεις την δική σου Ταυτότητα. Ωστόσο πρέπει Αυτό να εργαστεί με ό,τι Του δίνεται, κι εσύ Του παραχωρείς μόνο τον μισό από τον νου σου. Επομένως Αυτό αντιπροσωπεύει τον άλλο μισό, και φαίνεται ότι έχει ένα διαφορετικό σκοπό από αυτόν που εσύ περιθάλπεις, και που νομίζεις ότι είναι δικός σου. Έτσι η λειτουργία σου φαίνεται διχασμένη, με την μισή σε αντίθεση με την άλλη μισή. Και αυτά τα δυο μισά παρουσιάζονται να αντιπροσωπεύουν ένα διχασμό μέσα σε έναν εαυτό που γίνεται αντιληπτός σαν δυο.
13. Αναλογίσου το πώς αυτή η αντίληψη για τον εαυτό σου πρέπει να επεκταθεί, και μην παραβλέπεις το γεγονός ότι κάθε σκέψη επεκτείνεται επειδή αυτός είναι ο σκοπός της, όντας αυτό που είναι πραγματικά. Αντιλαμβανόμενος τον εαυτό ως δυο, έρχεται η αναγκαστική άποψη μιας λειτουργίας διχασμένης ανάμεσα στα δύο. Και αυτό που θέλεις να διορθώσεις είναι μόνο το μισό λάθος, το οποίο νομίζεις ότι είναι ολόκληρο. Του αδελφού σου οι αμαρτίες γίνονται ο κεντρικός στόχος για διόρθωση, από φόβο μήπως τα λάθη σου και τα δικά του φανούν σαν ένα. Τα δικά σου είναι λάθη, αλλά τα δικά του είναι αμαρτίες και όχι σαν τα δικά σου. Τα δικά του αξίζουν  τιμωρία, ενώ τα δικά σου, είναι δίκαιο να παραβλεφθούν. 
14. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία της διόρθωσης, τα δικά σου τα λάθη ούτε καν θα τα βλέπεις. Η εστίαση της διόρθωσης έχει τοποθετηθεί έξω από τον εαυτό σου, πάνω σε κάποιον που δεν μπορεί να είναι ένα κομμάτι σου όσο διαρκεί αυτή η αντίληψη. Ό,τι είναι καταδικασμένο ποτέ δεν μπορεί να επιστρέψει στον κατήγορό του, ο οποίος το είχε μισήσει, κι εξακολουθεί να το μισεί ως σύμβολο του φόβου του. Αυτός είναι ο αδελφός σου, το επίκεντρο του μίσους σου, ανάξιος να  αποτελέσει μέρος από σένα κι έτσι έξω από τον εαυτό σου·  το άλλο μισό το οποίο το αρνείσαι. Και μόνο ό,τι έχει απομείνει χωρίς την δική του παρουσία γίνεται αντιληπτό ως ολόκληρος ο εαυτός σου. Σε αυτό που απομένει  το Άγιο Πνεύμα πρέπει να αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο μισό μέχρι εσύ να αναγνωρίσεις ότι αυτό είναι το άλλο μισό. Και αυτό το Άγιο Πνεύμα το κάνει δίνοντας σε σένα και σε αυτόν μια λειτουργία που είναι μία, όχι διαφορετική.
15. Η διόρθωση είναι η λειτουργία που δίδεται και στους δυο, αλλά όχι μόνο στον έναν από τους δύο. Και όταν εκπληρώνεται από κοινού, πρέπει να διορθώσει σφάλματα σε σένα και σ’ αυτόν. Δεν μπορεί να αφήνει σφάλματα αθεράπευτα στον ένα και να απελευθερώνει τον άλλο. Αυτός είναι ένας διαιρεμένος σκοπός, ο οποίος δεν μπορεί να μοιραστεί, και έτσι δεν μπορεί να είναι ο στόχος που το Άγιο Πνεύμα βλέπει ως δικό Του. Και μπορείς να είσαι ήσυχος με την βεβαιότητα ότι Αυτό δεν θα εκπληρώσει μια λειτουργία που δεν βλέπει  και δεν αναγνωρίζει ως δική Του. Γιατί μόνο έτσι θα μπορεί να διατηρήσει την δική σου άθικτη, παρά τις διαχωριστικές σου απόψεις για το ποια είναι η λειτουργία σου. Εάν Αυτό υποστήριζε μια διχασμένη λειτουργία, θα ήσουν χαμένος πράγματι. Η ανικανότητά Του να δει τον στόχο Του διχασμένο και ξεχωριστό για σένα και για τον αδελφό σου, σε διαφυλάττει από την επίγνωσή  μιας λειτουργίας που δεν σου ανήκει. Και έτσι η θεραπεία δίνεται σε σένα και σ’ αυτόν.  
16. Η διόρθωση πρέπει να αφεθεί στον Ένα ο Οποίος γνωρίζει ότι διόρθωση και συγχώρεση είναι το ίδιο. Με τον μισό νου αυτό δεν γίνεται κατανοητό. Άφησε, λοιπόν, τη διόρθωση στο Νου που είναι ενοποιημένος, λειτουργώντας σαν ένα γιατί δεν είναι ο σκοπός του διχασμένος, και αντιλαμβάνεται μία και μόνο λειτουργία σαν δική του. Εδώ του δίνεται μια λειτουργία που γίνεται αντιληπτή σαν δική Του, και όχι χωριστή από αυτή που ο Δότης του κατέχει, επειδή έχει μοιραστεί. Στην αποδοχή αυτής της λειτουργίας από το Άγιο Πνεύμα βρίσκεται το μέσον δια του οποίου ο νους σου ενοποιείται. Ο μοναδικός Του σκοπός ενώνει τα δυο σου μισά που τα αντιλαμβάνεσαι σαν χωρισμένα. Και το κάθε ένα συγχωρεί το άλλο, έτσι ώστε να μπορέσει να αποδεχτεί το άλλο μισό ως μέρος του εαυτού του.
The Healing Example

The Fear of Healing 27

ΜΑΘΗΜΑ 245

ΜΑΘΗΜΑ 245


Η ειρήνη Σου είναι μαζί μου, Πατέρα. Είμαι ασφαλής.


Η ειρήνη Σου με περιβάλλει, Πατέρα. Όπου πάω, η ειρήνη Σου έρχεται μαζί μου. Ρίχνει το φως της πάνω σε όλους όσους συναντώ. Την φέρνω στους απελπισμένους, στους θλιμμένους λόγω μοναξιάς και τους φοβισμένους. Δίνω την ειρήνη Σου σε εκείνους που βασανίζονται από τον πόνο, θλίβονται για απώλεια, ή θεωρούν ότι η ελπίδα και η ευτυχία τους έχει εγκαταλείψει. Στείλε τους σε μένα, Πατέρα μου. Ας φέρω την ειρήνη Σου μαζί μου. Διότι επιθυμώ να σώσω τον Υιό Σου, όπως είναι το Θέλημά Σου, ώστε να μπορέσω ν’ αναγνωρίσω τον Εαυτό μου.


Κι έτσι πορευόμαστε εν ειρήνη. Σε όλο τον κόσμο φέρουμε το μήνυμα που έχουμε λάβει. Κι έτσι ερχόμαστε ν’ ακούσουμε την Φωνή που μιλά εκ μέρους του Θεού, που μιλά σε μας καθώς ενστερνιζόμαστε τον Λόγο Του ∙ του Οποίου την Αγάπη αναγνωρίζουμε διότι μοιραζόμαστε τον Λόγο που Αυτός μας έχει δώσει.

ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ



ΙII. Επανόρθωση και Θαύματα

1. Βρίσκομαι επικεφαλής της διαδικασίας της Επανόρθωσης, την οποία ανέλαβα ο ίδιος να ξεκινήσω.
2 Όταν προσφέρεις ένα θαύμα σε οποιονδήποτε από τους αδερφούς μου, το προσφέρεις στον εαυτό σου και σε μένα.
3Ο λόγος που
βρίσκεσαι πριν από εμένα είναι ότι εγώ δεν χρειάζομαι τα θαύματα για την δική μου Επανόρθωση, αλλά βρίσκομαι στα νώτα σου  σε περίπτωση που αποτύχεις προσωρινά.
4 Ο δικός μου ρόλος στην Επανόρθωση είναι η ακύρωση όλων των σφαλμάτων που σε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσες να διορθώσεις.
5 Όταν έχεις αποκατασταθεί στην αναγνώριση της αρχικής σου κατάστασης, τότε φυσιολογικά γίνεσαι μέρος της Επανόρθωσης και εσύ  ο ίδιος.
6 Καθώς μοιράζεσαι την απροθυμία μου να δεχτώ την ύπαρξη σφάλματος μέσα σε σένα και στους άλλους, συμμετέχεις  στην μεγάλη σταυροφορία διόρθωσής του· άκουσε την φωνή μου, μάθε να ακυρώνεις το σφάλμα και ενήργησε για να το διορθώσεις.
 7Η δύναμη να κάνεις θαύματα σου ανήκει.
8 Εγώ θα σου παρέχω τις ευκαιρίες να τα πραγματοποιήσεις, αλλά θα πρέπει να είσαι έτοιμος και πρόθυμος.
9 Η πραγματοποίηση τους θα επιφέρει βεβαιότητα ως προς την ικανότητα, διότι η βεβαιότητα έρχεται μέσω της επίτευξης.
10 Η ικανότητα είναι το δυναμικό, η επίτευξη είναι η έκφρασή του, και η Επανόρθωση, η οποία είναι το φυσικό έργο των τέκνων του Θεού, είναι ο σκοπός.
2
.  Το «Ο Ουρανός και η γη θα εκπνεύσουν» σημαίνει ότι δεν θα συνεχίσουν να υφίστανται σαν ξεχωριστές καταστάσεις.
2 Ο λόγος μου, ο οποίος είναι η ανάσταση και η ζωή, δεν θα εκπνεύσει διότι η ζωή είναι αιώνια.
3 Είσαι το έργο του Θεού, και τα έργα Του είναι εξολοκλήρου αξιαγάπητα και απόλυτα στοργικά.
4 Έτσι πρέπει ο κάθε άνθρωπος να σκέφτεται για τον εαυτό του μέσα στην καρδιά του, γιατί αυτό είναι πραγματικά.
3. Αυτοί που έχουν συγχωρεθεί είναι το μέσον για την Επανόρθωση.
4 Έχοντας γεμίσει από το πνεύμα, ανταποδίδουν την συγχώρεση.
5 Αυτοί που έχουν απελευθερωθεί πρέπει να ενταχθούν στο εγχείρημα απελευθέρωσης των αδερφών τους, διότι αυτό είναι το σχέδιο της Επανόρθωσης.
6 Τα θαύματα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι νόες που υπηρετούν το Άγιο Πνεύμα ενώνονται μαζί μου για την σωτηρία ή την απελευθέρωση όλων των δημιουργημάτων του Θεού.
4.
 Είμαι ο μόνος που μπορεί να πραγματοποιεί θαύματα χωρίς διάκριση διότι είμαι η Επανόρθωση.
2 Εσύ  έχεις  ένα ρόλο να επιτελέσεις  στην Επανόρθωση, τον οποίο θα σου τον υπαγορεύσω εγώ.
3 Ρώτησε με ποια θαύματα να πραγματοποιήσεις.
4 Αυτό σε γλυτώνει από άσκοπη προσπάθεια, διότι θα ενεργείς κάτω από άμεση επικοινωνία.
5 Η απρόσωπη φύση του θαύματος είναι ένα θεμελιώδες συστατικό, διότι με καθιστά ικανό να κατευθύνω την εφαρμογή του, και κάτω από την δική μου καθοδήγηση τα θαύματα οδηγούν σε μια υψηλή προσωπική εμπειρία αποκάλυψης.
6 Ένας καθοδηγητής δεν ελέγχει αλλά καθοδηγεί, αφήνοντάς σε σένα το αν θα ακολουθήσεις.
7 Το «Μη εισενέγκεις ημάς εις πειρασμόν» σημαίνει «Αναγνώρισε τα σφάλματα σου και επέλεξε να τα εγκαταλείψεις ακολουθώντας την καθοδήγησή μου.»
5.
 Το σφάλμα δεν μπορεί, πραγματικά, να απειλήσει την αλήθεια, η οποία πάντα μπορεί να το υπερνικήσει.
2Το σφάλμα είναι το μόνο που στην πραγματικότητα είναι ευάλωτο.
3 Είσαι ελεύθερος να ιδρύσεις το βασίλειό σου όπου θεωρείς ότι αρμόζει, αλλά η σωστή επιλογή είναι αναπόφευκτη αν θυμηθείς αυτό:

4Το πνεύμα βρίσκεται σε κατάσταση χάριτος για πάντα.
5Η πραγματικότητά σου είναι μόνο πνεύμα.
6Άρα βρίσκεσαι σε κατάσταση χάριτος για πάντα.

7Η Επανόρθωση ακυρώνει όλα τα σφάλματα από αυτή την άποψη, κι έτσι ξεριζώνει την πηγή του φόβου.
8Όποτε βιώνεις τον καθησυχασμό του Θεού σαν απειλές, είναι επειδή υπερασπίζεσαι κάποια πίστη τοποθετημένη σε λάθος μέρος ή προς λάθος κατεύθυνση.
9 Όταν αυτό το προβάλλεις στους άλλους τους φυλακίζεις, αλλά μόνο στον βαθμό στον οποίο ενισχύεις τα σφάλματα που έχουν κάνει.
10 Αυτό τους καθιστά επιρρεπείς στις διαστρεβλώσεις και άλλων καταστάσεων, εφόσον η δική τους αντίληψη για τον εαυτό τους είναι διαστρεβλωμένη.
11 Ο εργάτης των θαυμάτων μπορεί μόνο να τους ευλογεί, και αυτό καταργεί τις διαστρεβλώσεις τους και τους απελευθερώνει από την φυλακή.

6.
 Ανταποκρίνεσαι σε αυτό που αντιλαμβάνεσαι, και έτσι όπως αντιλαμβάνεσαι έτσι θα συμπεριφέρεσαι.
2 Ο Χρυσός Κανόνας σου ζητά να κάνεις στους άλλους ό,τι θα ήθελες να κάνουν αυτοί σε σένα. Αυτό σημαίνει ότι η αντίληψη και των δύο πρέπει να είναι η σωστή.
3 Ο Χρυσός Κανόνας είναι ο κανόνας για την σωστή συμπεριφορά.
4 Δεν γίνεται να συμπεριφέρεσαι σωστά εκτός κι αν αντιλαμβάνεσαι σωστά.
5Εφόσον εσύ και ο πλησίον σου είσαστε ίσα μέλη μιας οικογένειας, όπως αντιλαμβάνεσαι και τους δύο έτσι και θα συμπεριφέρεσαι και προς τους δύο.
6Θα πρέπει να προεκτείνεις την αντίληψη της δικής σου αγιότητας και στην αγιότητα των άλλων.

7.
 Τα θαύματα προέρχονται από ένα νου που είναι έτοιμος γι αυτά.
2 Και όντας ενωμένος αυτός ο νους  επεκτείνεται  προς τους πάντες, ακόμα και όταν αυτός που πραγματοποιεί το θαύμα δεν το συνειδητοποιεί ο ίδιος.
3 Η απρόσωπη φύση των θαυμάτων υπάρχει διότι η Επανόρθωση η ίδια είναι ένα, ενώνοντας όλα τα δημιουργήματα με τον Δημιουργό τους.
4 Σαν έκφραση αυτού που πραγματικά είσαι, το θαύμα θέτει το νου σε κατάσταση χάριτος.
5 Ο νους τότε καλωσορίζει με φυσικότητα τον Οικοδεσπότη εντός και τον ξένο.
6 Όταν φέρεις μέσα τον ξένο, τότε αυτός γίνεται αδερφός σου.
8. Αν το θαύμα θα έχει κάποια επίδραση στους αδερφούς σου που μπορεί να μην αναγνωρίσεις, δεν πρέπει να σε απασχολεί.
9 Τo θαύμα πάντα θα σε ευλογεί.
10 Τα θαύματα που δεν σου ζητείται να πραγματοποιήσεις δεν έχουν χάσει την αξία τους. 11Εξακολουθούν να είναι εκφράσεις της δικής σου κατάστασης χάριτος, αλλά η δράση για την πραγματοποίηση του θαύματος  πρέπει να ελέγχεται από μένα εξαιτίας της πλήρους επίγνωσής μου ως προς το όλο σχέδιο.
12 Η απρόσωπη φύση του νου που είναι προσηλωμένος στα θαύματα  διασφαλίζει την χάρη σου, αλλά μόνο εγώ βρίσκομαι σε θέση να γνωρίζω που μπορούν να  χορηγηθούν.


9.
 Τα θαύματα είναι επιλεκτικά μόνο με την έννοια ότι κατευθύνονται προς αυτούς που μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν για τον εαυτό τους.
2 Εφόσον αυτό κάνει αναπόφευκτο το ότι θα επεκταθούν και σε άλλους, σφυρηλατείται μια ισχυρή αλυσίδα Επανόρθωσης.
3Όμως, αυτή η επιλεκτικότητα δεν λαμβάνει υπόψη το μέγεθος του ίδιου του θαύματος, διότι η ιδέα του μεγέθους υπάρχει μόνο σε ένα επίπεδο που από μόνο του είναι μη πραγματικό.
4 Εφόσον το θαύμα στοχεύει στην επανόρθωση της επίγνωσης της πραγματικότητας, δεν θα ήταν χρήσιμο αν εξαρτιόταν από νόμους που κυβερνούν το σφάλμα το οποίο στοχεύει να διορθώσει.
https://www.youtube.com/watch?v=j-_RswLktiQ&list=PL7557F4773461110A
**********************************************************************************
ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ

http://jesousandmiracles.blogspot.gr/2014/01/ii.html
*********************************************************************************

ΜΑΘΗΜΑ 137

ΜΑΘΗΜΑ 137

Όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος μου


1. Η σημερινή ιδέα παραμένει η κεντρική σκέψη πάνω στη οποία βασίζεται η σωτηρία. Γιατί η θεραπεία είναι το αντίθετο από όλες τις ιδέες του κόσμου που επικεντρώνονται στην αρρώστια και στις διαχωρισμένες καταστάσεις. Η αρρώστια είναι μια απομάκρυνση από τους άλλους, ένας αποκλεισμός της ένωσης. Γίνεται μια πόρτα που κλείνει σε ένα διαχωρισμένο εαυτό, και τον κρατά απομονωμένο και μόνο.

2. Η αρρώστια είναι απομόνωση. Γιατί φαίνεται σαν να κρατά τον εαυτό ξεχωριστά από τους υπόλοιπους, για να υποφέρει κάτι που οι άλλοι δεν νιώθουν. Δίνει στο σώμα την τελική δύναμη να κάνει τον διαχωρισμό πραγματικό, και κρατά το νου διασπασμένο και μοιρασμένο σε κομμάτια, σε μια μοναχική φυλακή, από ένα συμπαγή τοίχο αρρωστημένης σάρκας, την οποία δεν μπορεί να υπερβεί.

3. Ο κόσμος υπακούει τους νόμους που υπηρετεί η αρρώστια , αλλά η θεραπεία λειτουργεί ξέχωρα από αυτούς. Είναι αδύνατον κάποιος να θεραπευτεί μόνος του. Στην αρρώστια είναι μόνος και διαχωρισμένος. Αλλά η θεραπεία είναι η δική του απόφαση να γίνει πάλι ένα, και να δεχτεί τον Εαυτό του με όλα Του τα τμήματα ακέραια και άθικτα. Στην αρρώστια αυτός ο Εαυτός φαίνεται να είναι διαμελισμένος, και χωρίς την ενότητα που Του δίνει ζωή. Αλλά η θεραπεία επιτυγχάνεται καθώς βλέπει ότι το σώμα δεν έχει καμιά δύναμη να επιτεθεί στην συμπαντική Ενότητα του Υιού του Θεού.

4. Η αρρώστια θέλει να αποδείξει ότι τα ψέματα είναι αλήθεια. Αλλά η θεραπεία αποδεικνύει ότι η αλήθεια είναι αληθινή. Ο διαχωρισμός που επιβάλλει η αρρώστια δεν συνέβη στην πραγματικότητα ποτέ. Το να θεραπευτείς σημαίνει απλά να δεχτείς αυτό που πάντα ήταν αλήθεια, και έτσι ακριβώς θα παραμείνει πάντα. Όμως, στα μάτια που είναι συνηθισμένα στις ψευδαισθήσεις, πρέπει να αποδειχτεί ότι αυτό που κοιτούν είναι εσφαλμένο. Άρα η θεραπεία, που ποτέ δεν χρειάζεται η αλήθεια, πρέπει να αποδείξει ότι η αρρώστια δεν είναι πραγματική.

5. Η θεραπεία, λοιπόν, μπορεί να ονομαστεί αντί- όνειρο, το οποίο ακυρώνει το όνειρο της αρρώστιας στο όνομα της αλήθειας, αλλά όχι την ίδια την αλήθεια. Ακριβώς όπως η συγχώρεση παραβλέπει όλες τις αμαρτίες που ποτέ δεν επιτελέστηκαν, έτσι και η θεραπεία διώχνει τις ψευδαισθήσεις που ποτέ δεν συνέβησαν. Ακριβώς έτσι όπως ο αληθινός κόσμος θα ανυψωθεί να πάρει την θέση αυτού που ποτέ δεν υπήρξε καθόλου, η θεραπεία προσφέρει αποκατάσταση για τις φανταστικές καταστάσεις και τις ψευδείς ιδέες τις οποίες τα όνειρα ύφαναν περίτεχνα πάνω στις εικόνες της αλήθειας.

6. Όμως, μην νομίσεις ότι η θεραπεία είναι ανάξια της λειτουργίας σου εδώ. Γιατί ο αντί- Χριστός γίνεται ισχυρότερος από τον Χριστό για εκείνους που ονειρεύονται ότι ο κόσμος είναι πραγματικός. Το σώμα μοιάζει να είναι πιο στέρεο και σταθερό από το νου. Και η αγάπη γίνεται ένα όνειρο, ενώ ο φόβος παραμένει η μοναδική πραγματικότητα που μπορεί κανείς να δει , να δικαιολογήσει και να καταλάβει πλήρως .

7. Ακριβώς όπως η συγχώρεση διώχνει με την λάμψη της κάθε αμαρτία και ο πραγματικός κόσμος θα καταλάβει τον χώρο του κόσμου που έφτιαξες εσύ, έτσι και η θεραπεία πρέπει να αντικαταστήσει τις φαντασιώσεις της αρρώστιας που κρατάς μπροστά στην απλή αλήθεια. Όταν δεις την αρρώστια να εξαφανίζεται παρά τους νόμους που υποστηρίζουν ότι είναι αληθινή, τότε τα ερωτήματα θα έχουν απαντηθεί. Και τότε δεν θα περιθάλπεις ούτε θα υπακούς πια σ’ αυτούς τους νόμους.

8. Η θεραπεία είναι ελευθερία. Γιατί αποδεικνύει ότι τα όνειρα δεν θα επικρατήσουν ενάντια στην αλήθεια. Η θεραπεία μοιράζεται. Και με αυτή την ιδιότητα αποδεικνύει ότι οι νόμοι που είναι διαφορετικοί από αυτούς που υποστηρίζουν ότι η αρρώστια είναι αναπόφευκτη είναι ισχυρότεροι από τους αρρωστημένους αντίθετούς τους. Η θεραπεία είναι δύναμη. Διότι με το ευγενικό της χέρι ξεπερνιέται η αδυναμία, και οι νόες που ήταν εγκλωβισμένοι μέσα στους τοίχους ενός σώματος, είναι ελεύθεροι να ενωθούν με άλλους νόες, για να είναι για πάντα δυνατοί.

9. Η θεραπεία, η συγχώρεση, και η χαρούμενη ανταλλαγή όλου του κόσμου της θλίψης με ένα κόσμο όπου η λύπη δεν μπορεί να εισέλθει, είναι το μέσον με το οποίο το Άγιο Πνεύμα σε παρακινεί να Τον ακολουθήσεις. Τα ευγενικά του μαθήματα διδάσκουν το πόσο εύκολα η σωτηρία μπορεί να γίνει δική σου ∙ πόσο λίγο χρειάζεται να εξασκηθείς για να αφήσεις τους νόμους Του ν’ αντικαταστήσουν αυτούς που έφτιαξες εσύ για να κρατήσεις τον εαυτό σου αιχμάλωτο στον θάνατο. Η ζωή Του γίνεται δική σου, καθώς προεκτείνεις την μικρή βοήθεια που Αυτός ζητά για να σε ελευθερώσει από όλα όσα σου προκάλεσαν ποτέ πόνο.

10. Και καθώς αφήνεις τον εαυτό σου να θεραπευτεί, βλέπεις όλους αυτούς που είναι γύρω σου, ή που περνούν από το νου σου, ή αυτούς που αγγίζεις ή εκείνους με τους οποίους φαίνεται ότι δεν έχεις καμία επαφή, να θεραπεύονται μαζί σου. Ίσως δεν τους αναγνωρίζεις όλους, ούτε συνειδητοποιείς το πόσο μεγάλη είναι η προσφορά σου σε όλο τον κόσμο, όταν αφήνεις να έλθει σε σένα η θεραπεία. Αλλά ποτέ δεν θεραπεύεσαι μόνος σου. Και πάρα πολλοί θα λάβουν το δώρο που λαμβάνεις εσύ καθώς θεραπεύεσαι.

11. Εκείνοι που θεραπεύονται γίνονται όργανα θεραπείας. Ούτε μεσολαβεί καθόλου χρόνος ανάμεσα στην στιγμή που θεραπεύονται, και σε όλη την χάρη της θεραπείας που τους δίνεται για να δώσουν. Ότι έρχεται σε αντίθεση με τον Θεό δεν υπάρχει, και όποιος δεν δέχεται την αντίθεση μέσα στο νου του γίνεται ένα καταφύγιο όπου οι κουρασμένοι μπορούν να σταθούν για να αναπαυθούν. Διότι εδώ χαρίζεται η αλήθεια, και εδώ όλες οι ψευδαισθήσεις φέρονται στην αλήθεια.

12. Δεν θα πρόσφερες καταφύγιο στο Θέλημα του Θεού; Τον Εαυτό σου προσκαλείς έτσι να νοιώσει άνετα. Και είναι δυνατόν να αρνηθείς αυτή την πρόσκληση; Ζήτησε να συμβεί το αναπόφευκτο και είναι αδύνατον να αποτύχεις. Η άλλη επιλογή δεν είναι παρά να ζητήσεις αυτό που δεν μπορεί να γίνει, και αυτό δεν μπορεί ποτέ να πετύχει. Σήμερα θα ζητήσουμε να κατοικήσει στο νου μας μόνο η αλήθεια ∙ σκέψεις θεραπείας αυτή τη μέρα θα ξεκινήσουν από αυτό που έχει θεραπευτεί προς αυτό που πρέπει να θεραπευτεί, γνωρίζοντας ότι και τα δύο συμβαίνουν ταυτόχρονα ως ένα.

13. Θα θυμόμαστε καθώς ξεκινά η ώρα, ότι η λειτουργία μας είναι να αφήσουμε το νου μας να θεραπευτεί, ώστε να μπορέσουμε να φέρουμε την θεραπεία στον κόσμο, ανταλλάσσοντας την κατάρα με ευλογία, τον πόνο με την χαρά, και τον διαχωρισμό με την ειρήνη του Θεού. Δεν αξίζει να δίνουμε ένα λεπτό κάθε ώρα για να λάβουμε ένα δώρο σαν αυτό; Δεν είναι αυτός ο πολύ λίγος χρόνος ένα μικρό έξοδο που θα προσφέρουμε για το δώρο που περιλαμβάνει τα πάντα;

14. Εν τούτοις πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για ένα τέτοιο δώρο. Κι έτσι θ’ αρχίσουμε την ημέρα με αυτό, και θα δώσουμε δέκα λεπτά σε αυτές τις σκέψεις με τις οποίες θα κλείσουμε και την νύχτα:

- Όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος μου. Και επιθυμώ να μοιραστώ την θεραπεία μου με τον κόσμο, ώστε η αρρώστια να εξοριστεί από το νου του ενός και μοναδικού Υιού του Θεού, ο Οποίος είναι ο ένας και μοναδικός μου Εαυτός.

15. Άφησε να γίνει η θεραπεία μέσα από σένα αυτή την ημέρα. Και καθώς αναπαύεσαι ήσυχα, να είσαι έτοιμος να δίνεις καθώς λαμβάνεις, να κρατάς αυτό που δίνεις, και να λαμβάνεις το Λόγο του Θεού για να πάρει την θέση όλων των ανόητων σκέψεων που φαντάστηκες ποτέ. Τώρα συναντιόμαστε για να κάνουμε καλά ό,τι ασθενεί, και να προσφέρουμε ευλογίες εκεί όπου υπήρχε επίθεση. Ούτε θ’ αφήσουμε αυτή την λειτουργία να ξεχαστεί καθώς περνά κάθε ώρα της ημέρας, φέρνοντας στο νου μας τον σκοπό μας, με αυτή την σκέψη:

- Όταν θεραπεύομαι δεν θεραπεύομαι μόνος μου. Και επιθυμώ να ευλογήσω τους αδελφούς μου, γιατί θα ήθελα να θεραπευτώ μαζί τους, καθώς και αυτοί θεραπεύονται μαζί μου.

136

ΜΑΘΗΜΑ 136

Η αρρώστια είναι μια άμυνα ενάντια στην αλήθεια.

1. Κανένας δεν μπορεί να θεραπεύσει εκτός κι αν καταλαβαίνει τι σκοπό φαίνεται ότι υπηρετεί η αρρώστια. Γιατί τότε θα καταλάβει ότι ο σκοπός της δεν έχει κανένα νόημα. Εφόσον δεν έχει αιτία ούτε κάποιο σκοπό με νόημα, δεν μπορεί να υπάρχει καθόλου. Όταν αυτό γίνει αντιληπτό, η θεραπεία είναι αυτόματη. Διαλύει αυτή την ανούσια ψευδαίσθηση με τον ίδιο τρόπο που φέρνει όλες τις ψευδαισθήσεις στην αλήθεια, και απλά τις αφήνει εκεί να εξαφανιστούν.

2. Η αρρώστια δεν είναι τυχαία. Όπως όλες οι άμυνες, είναι ένα παρανοϊκό τέχνασμα για αυταπάτη. Και σαν όλα τ’ άλλα, σκοπός της είναι να κρύψει την πραγματικότητα, να της επιτεθεί, να την αλλάξει, να την καταστήσει παράλογη, να την παραμορφώσει, να την διαστρεβλώσει, ή να την υποβιβάσει σε ένα μικρό σωρό από ασυνάρτητα κομμάτια. Ο στόχος κάθε άμυνας είναι να εμποδίσει την αλήθεια να είναι ολοκληρωμένη. Τα κομμάτια γίνονται αντιληπτά σαν να είναι το κάθε ένα ολοκληρωμένο από μόνο του.

3. Οι άμυνες δεν είναι ακούσιες, ούτε γίνονται χωρίς την επίγνωσή σου. Είναι μυστικά, μαγικά ραβδιά που χρησιμοποιείς όταν εμφανίζεται η αλήθεια να απειλήσει αυτό που θέλεις να πιστεύεις. Φαίνονται ότι είναι ασυνείδητες μόνο και μόνο από την ταχύτητα με την οποία επιλέγεις να τις χρησιμοποιήσεις. Εκείνο το δευτερόλεπτο, ίσως ακόμα λιγότερο, κατά το οποίο κάνεις την επιλογή αυτή, αναγνωρίζεις ακριβώς αυτό που θέλεις να επιχειρήσεις, και έπειτα προχωράς στο να σκεφτείς ότι έχει γίνει.

4. Ποιος άλλος εκτός από σένα αξιολογεί μία απειλή, αποφασίζει ότι είναι αναγκαία η διαφυγή, και στήνει μία σειρά από άμυνες για να μειώσει την απειλή την οποία έχει κρίνει ως αληθινή; Όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν ασυνείδητα. Αλλά μετά, το σχέδιό σου απαιτεί να ξεχάσεις ότι εσύ το έφτιαξες, άρα να φαίνεται ότι προέρχεται από κάπου έξω από την δική σου πρόθεση, ένα συμβάν πέρα από την δική σου νοητική κατάσταση, μία έκβαση με πραγματική επίδραση επάνω σου, αντί για κάτι που έγινε από σένα.

5. Αυτή η γρήγορη λησμονιά του ρόλου που έπαιξες εσύ στην «πραγματικότητά» σου είναι που κάνει τις άμυνες να φαντάζουν ότι είναι πέρα από τον δικό σου έλεγχο. Αλλά αυτό που έχεις ξεχάσει μπορείς να το θυμηθείς, αν δείξεις προθυμία να αναθεωρήσεις την απόφαση που είναι διπλά προστατευμένη από την λήθη. Το ότι δεν θυμάσαι δεν είναι παρά σημάδι ότι αυτή η απόφαση παραμένει ακόμα σε ισχύ, όσον αφορά τις επιθυμίες σου. Μην σε ξεγελά αυτό και το θεωρείς γεγονός. Οι άμυνες κάνουν τα γεγονότα μη αναγνωρίσιμα. Αυτό στοχεύουν να κάνουν, και αυτό κάνουν.

6. Κάθε άμυνα παίρνει θραύσματα του όλου, τα συναρμολογεί χωρίς να λάβει υπόψη την αληθινή τους σχέση, κι έτσι κατασκευάζει ψευδαισθήσεις ενός όλου που δεν βρίσκεται εκεί. Αυτή είναι η διαδικασία που επιβάλλει την απειλή, και όχι το όποιο αποτέλεσμα στο οποίο μπορεί να καταλήξει. Όταν τα κομμάτια αποσπώνται από το σύνολο και βλέπονται ως διαχωρισμένα και σύνολα από μόνα τους, γίνονται σύμβολα επίθεσης στο όλον ∙ με επιτυχές αποτέλεσμα ώστε ποτέ να μην ειδωθούν ξανά ως όλον. Εν τούτοις, έχεις ξεχάσει ότι, μόνο και μόνο από την δική σου απόφαση, βρίσκονται εκεί για να πάρουν την θέση αυτού που είναι πραγματικότητα.

7. Η αρρώστια είναι μια απόφαση. Δεν είναι ένα πράγμα που σου συμβαίνει, χωρίς να το έχεις καθόλου αποζητήσει, που σε κάνει αδύναμο και σου φέρνει βάσανα. Είναι μια επιλογή που κάνεις, ένα σχέδιο που καταστρώνεις, όταν για μια στιγμή η αλήθεια κάνει την εμφάνισή της στον παραπλανημένο νου σου, και τότε όλος σου ο κόσμος φαίνεται ότι κλονίζεται και ετοιμάζεται να πέσει. Τώρα είσαι άρρωστος και η αλήθεια μπορεί να φύγει και να μην απειλεί πια το κατεστημένο σου.

8. Πως νομίζεις ότι η αρρώστια μπορεί να πετύχει να σε θωρακίσει από την αλήθεια; Διότι αποδεικνύει ότι το σώμα δεν είναι ξέχωρο από σένα, άρα πρέπει εσύ να είσαι ξέχωρος από την αλήθεια. Υποφέρεις από πόνο διότι υποφέρει το σώμα, και με αυτόν τον πόνο γίνεσαι ένα μαζί του. Έτσι διατηρείται η «αληθινή» σου ταυτότητα, και η παράξενη σκέψη που σε επισκέπτεται τόσο συχνά και σου ψιθυρίζει ότι μπορεί να είσαι κάτι πέρα από αυτό το μικρό σωρό σκόνης, σιγεί και ακινητοποιείται. Γιατί δες, αυτή η σκόνη έχει την δύναμη να σε κάνει να υποφέρεις, να σου στρεβλώνει τα οστά και να σταματά την καρδιά σου, και να σε προστάζει να πεθάνεις και να πάψεις να υπάρχεις.

9. Έτσι το σώμα γίνεται πιο δυνατό από την αλήθεια, που σου ζητά να ζήσεις, αλλά δεν μπορεί να ξεπεράσει την επιλογή σου να πεθάνεις. Κι έτσι το σώμα είναι ισχυρότερο από την αιώνια ζωή, ο Ουρανός πιο εύθραυστος από την κόλαση, και το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του Υιού Του δέχεται επίθεση από μια απόφαση δυνατότερη από την Θέλησή Του. Ο Υιός Του είναι σκόνη, ο Πατέρας είναι ατελής, και το χάος κάθεται θριαμβευτικά στον θρόνο Εκείνου.

10. Αυτά είναι τα σχέδιά σου για την άμυνα σου. Και πιστεύεις ότι ο Ουρανός λιποψυχεί μπροστά σε τέτοιες παρανοϊκές επιθέσεις σαν αυτές, και ότι ο Θεός τυφλώνεται από τις ψευδαισθήσεις σου, ότι η αλήθεια γίνεται ψέμα, και ότι όλο το σύμπαν υποδουλώνεται στους νόμους που θέλουν να επιβάλλουν οι άμυνες σου. Όμως ποιος άλλος πιστεύει στις ψευδαισθήσεις εκτός από αυτόν που τις επινόησε; Ποιος άλλος τις βλέπει και αντιδρά σε αυτές σαν ήταν αληθινές;

11. Ο Θεός δεν γνωρίζει τα σχέδιά σου να αλλάξεις την Θέλησή Του. Το σύμπαν παραμένει αδιάφορο για τους νόμους που σκέφτηκες για να το κυβερνήσεις. Και ο Ουρανός δεν έχει υποκλιθεί στην κόλαση, ούτε η ζωή στον θάνατο. Μπορείς να επιλέξεις να νομίζεις πως πεθαίνεις, ή πως υποφέρεις από ασθένεια ή να παραμορφώνεις την αλήθεια με οποιοδήποτε τρόπο. Ό,τι είναι δημιουργημένο στέκει μακριά από όλα αυτά. Οι άμυνες είναι σχέδια να νικήσεις αυτό που δεν γίνεται να δεχτεί επίθεση. Αυτό που είναι αναλλοίωτο δεν μπορεί ν’ αλλάξει. Και αυτό που είναι απόλυτα αναμάρτητο δεν γίνεται να αμαρτήσει.

12. Αυτή είναι η απλή αλήθεια. Δεν κάνει έκκληση στην δύναμη ούτε στον θρίαμβο. Δεν απαιτεί υπακοή, ούτε επιδιώκει να αποδείξει πόσο αξιοθρήνητες και μάταιες είναι οι προσπάθειές σου να σχεδιάζεις άμυνες που θα μπορούσαν να την αλλάξουν. Η αλήθεια απλά θέλει να σου δώσει ευτυχία, γιατί αυτός είναι ο σκοπός της. Ίσως αφήνει ένα μικρό αναστεναγμό όταν εσύ πετάς τα δώρα της, και όμως γνωρίζει, με απόλυτη βεβαιότητα, ότι αυτό που θέλει ο Θεός για σένα πρέπει να γίνει αποδεκτό.

13. Αυτό είναι το γεγονός που δείχνει ότι ο χρόνος είναι μία ψευδαίσθηση. Διότι ο χρόνος σε αφήνει να νομίζεις ότι αυτό που σου έχει δώσει ο Θεός δεν είναι η αλήθεια αυτή την στιγμή, όπως θα έπρεπε να είναι. Οι Σκέψεις του Θεού είναι εντελώς ξεχωριστές από το χρόνο. Διότι ο χρόνος δεν είναι παρά άλλη μία ανούσια άμυνα που έφτιαξες ενάντια στην αλήθεια. Εν τούτοις, ό,τι Αυτός επιθυμεί είναι εδώ, και εσύ παραμένεις έτσι όπως Αυτός σε δημιούργησε.

14. Η αλήθεια έχει μια δύναμη πολύ πέρα από κάθε άμυνα, γιατί καμιά ψευδαίσθηση δεν γίνεται να παραμείνει εκεί όπου έχει επιτραπεί στην αλήθεια να εισέλθει. Και αυτή έρχεται σε κάθε νου που καταθέτει τα όπλα του και παύει να παίζει με ανοησίες. Βρίσκεται οποιαδήποτε ώρα ∙ και σήμερα αν θέλεις, αν επιλέξεις να την καλωσορίσεις.

15. Αυτός είναι ο στόχος μας σήμερα. Και θα δώσουμε ένα τέταρτο της ώρας δύο φορές για να ζητήσουμε στην αλήθεια να έρθει σ’ εμάς και να μας ελευθερώσει. Και η αλήθεια θα έρθει, διότι ποτέ δεν ήταν χωρισμένη από εμάς.. Απλά περιμένει αυτή την πρόσκληση που δίνουμε σήμερα. Την ξεκινούμε με μια θεραπευτική προσευχή, για να μας βοηθήσει να υψωθούμε πάνω από την αμυντική θέση, και να αφήσουμε την αλήθεια να είναι έτσι όπως ήταν πάντα:

- Η αρρώστια είναι μια άμυνα ενάντια στην αλήθεια. Θα δεχτώ την αλήθεια για το τι είμαι, και θ’ αφήσω το νου μου να θεραπευτεί ολοκληρωτικά σήμερα.

16. Η θεραπεία θα λάμψει διασχίζοντας τον ανοιχτό νου σου, καθώς η ειρήνη και η αλήθεια ανυψώνονται για να πάρουν την θέση του πολέμου και των μάταιων φαντασιοπληξιών. Δεν θα υπάρξουν σκοτεινές γωνιές που να μπορεί να καλύψει η αρρώστια, και να τις κρατήσει, αμυνόμενη, από το φως της αλήθειας. Δεν θα υπάρχουν αμυδρές ανθρώπινες μορφές από τα όνειρά σου, ούτε θα παραμείνουν στον νου σου οι ανούσιες επιδιώξεις τους με τους διπλούς σκοπούς τους που επιδιώκονται ανισόρροπα. Ο νους σου θα θεραπευτεί από όλες τις αρρωστημένες επιθυμίες που προσπαθούσε να εξουσιοδοτήσει το σώμα να υπακούσει.

17. Τώρα θεραπεύεται το σώμα, επειδή η πηγή της αρρώστιας έχει ανοίξει στην ίαση. Και θα αναγνωρίσεις ότι ασκήθηκες καλά από αυτό: Το σώμα δεν θα πρέπει να νιώθει τίποτε. Αν είχες επιτυχία, δεν θα υπάρχει καμία αίσθηση αρρώστιας ή υγείας, πόνου ή ευχαρίστησης. Καμία ανταπόκριση καθόλου δεν υπάρχει μέσα στο νου για το τι κάνει το σώμα. Η χρησιμότητά του παραμένει και τίποτα άλλο.

18. Ίσως δεν συνειδητοποιείς ότι αυτό αφαιρεί τα όρια που έχεις τοποθετήσει στο σώμα με τους σκοπούς που του είχες αποδώσει. Καθώς αυτά παραμερίζονται, η δύναμη που έχει το σώμα θα είναι πάντα επαρκής για να υπηρετεί τους αληθινά χρήσιμους σκοπούς του. Η υγεία του σώματος είναι απόλυτα εγγυημένη, διότι δεν περιορίζεται από τον χρόνο, από τον καιρό ή την κούραση, από την τροφή και το ποτό, ή από κανένα νόμο που το είχες κάνει να υπηρετεί πριν. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα τώρα για να το κάνεις καλά, γιατί η αρρώστια έχει γίνει κάτι το αδύνατο.

19. Εν τούτοις, αυτή η προστασία χρειάζεται να διατηρηθεί προσεκτικά. Αν αφήσεις το νου σου να τρέφει σκέψεις επίθεσης, να ενδώσει σε κρίσεις ή να κάνει σχέδια ενάντια σε μελλοντικές αβεβαιότητες , έχεις πάλι τοποθετήσει λαθεμένα τον εαυτό σου, και έφτιαξες μια ταυτότητα βασισμένη στο σώμα η οποία θα επιτεθεί σε αυτό, γιατί ο νους είναι άρρωστος.

20. Δώσε άμεση λύση, αν συμβεί κάτι τέτοιο, μην αφήνοντας τις άμυνες σου να σε πληγώνουν άλλο. Μην νιώσεις σύγχυση ως προς το τι πρέπει να θεραπευτεί, παρά πες στον εαυτό σου:


- Έχω ξεχάσει ποιός πραγματικά είμαι, γιατί έκανα λάθος και πήρα το σώμα μου για τον εαυτό μου. Η αρρώστια είναι μια άμυνα ενάντια στην αλήθεια. Αλλά δεν είμαι ένα σώμα. Και ο νους μου δεν μπορεί να επιτεθεί. Επομένως δεν γίνεται να είμαι άρρωστος.

152

ΜΑΘΗΜΑ 152

Η δύναμη της απόφασης είναι δική μου

1. Κανένας δεν υφίσταται απώλεια εκτός κι αν είναι δική του απόφαση. Κανένας δεν δοκιμάζεται από πόνο εκτός και αν βρεθεί σε αυτή την κατάσταση από επιλογή του. Kανένας δεν μπορεί να θλίβεται ούτε να φοβάται ή να θεωρεί τον εαυτό του ασθενή εκτός και αν αυτά είναι τα αποτελέσματα που θέλει. Και κανένας δεν πεθαίνει χωρίς την δική του συναίνεση. Τίποτα δεν συμβαίνει που να μην αντιπροσωπεύει την επιθυμία σου, και τίποτα από ό,τι επιλέγεις δεν παραλείπεται. Εδώ είναι ο κόσμος σου, ολοκληρωμένος σε όλες του τις λεπτομέρειες. Εδώ βρίσκεται ολόκληρη η πραγματικότητά του για σένα. Και μόνο εδώ βρίσκεται η σωτηρία.

2. Μπορεί να πιστεύεις ότι αυτή η θέση είναι ακραία, και πολύ απόλυτη για να είναι αλήθεια. Και όμως γίνεται η αλήθεια να έχει εξαιρέσεις; Αν έχεις το δώρο που περιέχει τα πάντα, είναι δυνατόν η απώλεια να είναι αληθινή; Γίνεται ο πόνος να είναι κομμάτι της ειρήνης, ή η θλίψη κομμάτι της χαράς; Μπορεί ο φόβος και η ασθένεια να εισέλθουν σε ένα νου όπου κατοικούν η αγάπη και η τέλεια ιερότητα; Η αλήθεια πρέπει να περιέχει τα πάντα, αν είναι όντως αλήθεια. Μην δέχεσαι κανένα αντίθετο και καμία εξαίρεση, διότι αν κάνεις κάτι τέτοιο σημαίνει ότι αντιτίθεσαι στην αλήθεια ολοκληρωτικά.

3. Η σωτηρία είναι η αναγνώριση ότι η αλήθεια είναι αληθινή, και τίποτα άλλο δεν είναι αληθινό. Αυτό το έχεις ακούσει και στο παρελθόν, αλλά μπορεί να μην δέχεσαι και τα δύο σκέλη του. Χωρίς το πρώτο, το δεύτερο δεν έχει νόημα. Αλλά χωρίς το δεύτερο, ούτε και το πρώτο είναι πια αληθινό. Η αλήθεια δεν γίνεται να έχει αντίθετο. Αυτό όσες φορές και να το πούμε ή να το σκεφτούμε δεν μπορεί να είναι υπερβολή. Διότι αν αυτό που δεν είναι αληθές είναι αληθές σαν αυτό που είναι πραγματικά αληθές, τότε μέρος της αλήθειας είναι ψεύτικο. Και η αλήθεια χάνει την σημασία της. Τίποτα δεν είναι αληθινό εκτός από την αλήθεια, και αυτό που είναι ψεύτικο είναι εσφαλμένο.

4. Αυτή είναι η πιο απλή διάκριση, αν και η πιο δυσνόητη. Όχι όμως επειδή είναι δύσκολο να αντιληφθείς την διάκριση. Είναι καλυμμένη πίσω από μία αχανή σειρά επιλογών που δεν φαίνονται να είναι εξ ολοκλήρου δικές σου. Και έτσι η αλήθεια φαίνεται σαν να έχει κάποιες πλευρές που διαψεύδουν την συνέπειά της, που φαίνεται όμως ότι δεν είναι τίποτα άλλο από αντιφάσεις που έχεις εισάγει εσύ.

5. Έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός, πρέπει να παραμένεις αμετάβλητος, και τα μεταβατικά στάδια είναι εξ ορισμού εσφαλμένα. Και αυτό περιλαμβάνει όλες τις εναλλαγές συναισθημάτων, τις μεταβολές στις καταστάσεις του σώματος και του νου ∙ σε όλη την επίγνωση και σε κάθε ανταπόκριση. Αυτή η περιεκτικότητα των πάντων είναι που κάνει την αλήθεια να ξεχωρίζει από το ψέμα, και το σφάλμα να μένει ξέχωρο από την αλήθεια, όντας αυτό που είναι.

6. Δεν είναι παράξενο να πιστεύεις το ότι να θεωρείς ότι εσύ έφτιαξες τον κόσμο που βλέπεις είναι αλαζονεία; Ο Θεός δεν τον έφτιαξε. Γι αυτό μπορείς να είσαι σίγουρος. Τι μπορεί Αυτός να ξέρει για το εφήμερο, για τους αμαρτωλούς και τούς ένοχους , τούς φοβισμένους , τούς βασανισμένους και τούς μοναχικούς , και για το νου που ζει μέσα σε ένα σώμα και πρέπει να πεθάνει; Αυτό που κάνεις είναι να Τον κατηγορείς για παραφροσύνη, με το να νομίζεις ότι Αυτός έφτιαξε ένα κόσμο όπου τέτοια πράγματα φαίνεται ότι έχουν πραγματικότητα. Αυτός δεν είναι τρελός. Όμως μόνο η τρέλα φτιάχνει ένα κόσμο σαν αυτό.

7. Το να νομίζεις ότι ο Θεός έφτιαξε το χάος, επινόησε τα αντίθετα προς την αλήθεια, και ανέχεται τον θάνατο να νικά την ζωή αντικρούει το Θέλημά Του ∙ όλα αυτά είναι αλαζονεία. Η ταπεινοφροσύνη θα έβλεπε ότι όλα αυτά τα πράγματα δεν είναι από Αυτόν. Και είναι δυνατόν να βλέπεις ό,τι δεν δημιούργησε ο Θεός; Το να θεωρείς ότι μπορείς σημαίνει απλά ότι πιστεύεις ότι μπορείς ν’ αντιληφθείς αυτό που ο Θεός δεν θέλησε να υπάρχει. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι πιο αλαζονικό από αυτό;

8. Σήμερα, ας είμαστε πραγματικά ταπεινοί, και ας δεχτούμε αυτό που φτιάξαμε για αυτό που είναι. Η δύναμη της απόφασης είναι δική μας. Αποφάσισε μόνο να αποδεχτείς την δικαιωματική σου θέση σαν συν-δημιουργός του σύμπαντος, και όλα όσα νομίζεις ότι έφτιαξες θα εξαφανιστούν. Αυτό που θα ανατείλει τώρα στην επίγνωσή σου θα είναι όλα αυτά που υπήρχαν από πάντα, αιώνια ακριβώς όπως είναι και τώρα. Και θα πάρουν την θέση των ψευδαισθήσεων που έφτιαξες για να σφετεριστείς τον ιερό βωμό του Πατέρα και του Υιού.

9. Σήμερα ασκούμαστε στην αληθινή ταπεινοφροσύνη, εγκαταλείποντας της ψευδή προσποίηση με την οποία το εγώ επιζητεί να την αποδείξει αλαζονεία. Μόνο το εγώ μπορεί να είναι αλαζονικό. Αλλά η αλήθεια είναι ταπεινή αναγνωρίζοντας την ισχύ της, την σταθερότητά της και την αιώνια ολότητά της που περιλαμβάνει τα πάντα, το τέλειο δώρο του Θεού προς τον αγαπημένο Του Υιό. Αφήνουμε κατά μέρος την αλαζονεία που λέει ότι είμαστε αμαρτωλοί, ένοχοι και φοβισμένοι, ντροπιασμένοι για αυτό που είμαστε ∙ αντί γι αυτό, ανυψώνουμε τις καρδιές μας με αληθινή ταπεινότητα προς Αυτόν ο Οποίος μας δημιούργησε άμεμπτους, σαν τον Ίδιο σε δύναμη και σε αγάπη.

10. Η δύναμη της απόφασης είναι δική μας. Και δεχόμαστε από Αυτόν αυτό το οποίο είμαστε, και ταπεινά αναγνωρίζουμε τον Υιό του Θεού. Το να αναγνωρίζεις τον Υιό του Θεού υπονοεί ακόμα ότι όλες οι ιδέες που είχες για τον εαυτό σου έχουν παραμεριστεί, και αναγνωριστεί ως λανθασμένες. Η αλαζονεία τους έχει γίνει αντιληπτή. Και με ταπεινότητα η ακτινοβολία του Υιού του Θεού, η ευγένειά του, η τέλεια αθωότητά του, η Αγάπη του Πατέρα του, το δικαίωμά του για τον Παράδεισο και η απελευθέρωση του από την κόλαση, γίνονται χαρούμενα αποδεκτά ως δικές μας .

11. Τώρα ενωνόμαστε με χαρμόσυνη αναγνώριση ότι τα ψέματα είναι ψεύτικα, και ότι μόνο η αλήθεια είναι αληθινή. Σκεφτόμαστε μόνο την αλήθεια καθώς σηκωνόμαστε, και περνάμε πέντε λεπτά στην εξάσκηση της καθοδήγησης της, ενθαρρύνοντας τον τρομαγμένο νου μας με αυτό:

- Η Δύναμη της απόφασης είναι δική μου. Αυτή την ημέρα θα δεχτώ τον εαυτό μου όπως η Βούληση του Πατέρα μου με δημιούργησε .


Έπειτα θα περιμένουμε σιωπηλά, αφήνοντας τις αυταπάτες, καθώς ταπεινά θα ζητούμε από τον Εαυτό μας να αποκαλυφθεί σε εμάς. Και Αυτός ο Οποίος ποτέ δεν έφυγε θα έρθει πάλι στην επίγνωσή μας, ευγνώμων που αποκαθιστά την εστία Του στον Θεό, έτσι όπως ήταν ορισμένη να είναι.

12. Με υπομονή περίμενέ Τον όλη την ημέρα, και κάθε ώρα προσκάλεσέ Τον με τα λόγια που άρχισε η μέρα, και τελείωσέ την με την ίδια πρόσκληση προς τον Εαυτό σου. Η Φωνή του Θεού θα απαντήσει, διότι μιλά για σένα και για τον Πατέρα σου. Θα αντικαταστήσει όλες τις φρενήρεις σκέψεις σου με την γαλήνη του Θεού, όλες σου τις αυταπάτες με την αλήθεια του Θεού, και όλες σου τις ψευδαισθήσεις για τον εαυτό σου με τον Υιό του Θεού.


Αναρτήθηκε από kelly στις 11:30 μ.μ. 0 σχόλια Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο Facebook
Ετικέτες ΒΙΒΛΙΟ ΕΡΓΑΣΙΩΝ, ΜΑΘΗΜΑΤΑ 151-160, ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΜΑΘΗΜΑ 132

132

ΜΑΘΗΜΑ 1Ελευθερώνω τον κόσμο από όλα όσα νόμιζα ότι ήταν


1. Τι άλλο κρατά τον κόσμο αλυσοδεμένο εκτός από τις πεποιθήσεις σου; Και τι άλλο μπορεί να σώσει τον κόσμο εκτός από τον Εαυτό σου; Η πίστη είναι πραγματικά ισχυρή. Οι σκέψεις που κρατάς είναι ισχυρές, και οι ψευδαισθήσεις είναι εξίσου δυνατές σε επιδράσεις όσο και η αλήθεια. Ένας τρελός νομίζει ότι ο κόσμος που βλέπει είναι αληθινός, και δεν αμφιβάλλει γι αυτό. Ούτε μπορεί να ταλαντευτεί αμφισβητώντας τις επιδράσεις των σκέψεών του. Μόνο όταν αρχίσει να αμφισβητεί την πηγή τους, αρχίζει να υπάρχει ελπίδα ελευθερίας.

2. Και όμως η σωτηρία επιτυγχάνεται εύκολα, γιατί ο καθένας είναι ελεύθερος να αλλάξει το νου του, και όλες τις σκέψεις του αλλάζουν μαζί με αυτόν. Τώρα η πηγή της σκέψης άλλαξε, διότι αλλαγή του νου σημαίνει ότι αλλάζεις την πηγή όλων των ιδεών που σκέφτεσαι ή σκέφτηκες ποτέ ή πρόκειται να σκεφτείς. Απελευθερώνεις το παρελθόν από όλα όσα σκεφτόσουν πριν. Απελευθερώνεις το μέλλον από όλες τις αρχαίες σκέψεις αναζήτησης αυτού που δεν θέλεις να βρεις.

3. Το παρόν τώρα παραμένει ο μόνος χρόνος. Εδώ στο παρόν ο κόσμος απελευθερώνεται. Γιατί καθώς αφήνεις το παρελθόν να ανασηκωθεί και απελευθερώνεις το μέλλον από τους αρχαίους φόβους σου, βρίσκεις διαφυγή και την δίνεις και στον κόσμο. Έχεις υποδουλώσει τον κόσμο με όλους σου τους φόβους, τις αμφιβολίες και τις δυστυχίες, τον πόνο και τα δάκρυά σου ∙ και όλες σου οι θλίψεις τον πιέζουν, και κρατούν τον κόσμο αιχμάλωτο στις πεποιθήσεις σου. Ο θάνατος τον χτυπά από παντού διότι εσύ κρατάς τις πικρές σκέψεις του θανάτου μέσα στο νου σου.

4. Ο κόσμος από μόνος του δεν είναι τίποτα. Ο νους σου είναι που πρέπει να του δώσει κάποιο νόημα. Και αυτό που βλέπεις σε αυτόν είναι οι επιθυμίες σου, εκδηλωμένες με τέτοιο τρόπο ώστε να τις θεωρείς αληθινές. Ίσως να νομίζεις ότι δεν έφτιαξες εσύ τον κόσμο, αλλά ότι ήρθες χωρίς την θέληση σου σε κάτι που είχε ήδη φτιαχτεί, και δεν περίμενε τις δικές σου σκέψεις για να αποκτήσει κάποιο νόημα. Όμως, η αλήθεια είναι ότι βρήκες ακριβώς αυτό που έψαχνες όταν ήρθες.

5. Δεν υπάρχει κανένας κόσμος ξέχωρα από αυτό που επιθυμείς, και εδώ βρίσκεται η τελική απελευθέρωσή σου. Άλλαξε το νου σου γι αυτό που θέλεις να βλέπεις, και όλος ο κόσμος θα αλλάξει ανάλογα. Οι ιδέες δεν αφήνουν την πηγή τους. Αυτό το κεντρικό θέμα τονίζεται συχνά στο κείμενο και πρέπει να το βάλεις καλά στο μυαλό σου αν θέλεις να καταλάβεις το σημερινό μάθημα. Δεν είναι η έπαρση που σου λέει ότι εσύ έφτιαξες τον κόσμο που βλέπεις, και ότι αυτός αλλάζει καθώς εσύ αλλάζεις το νου σου.

6. Έπαρση είναι όμως αυτή που διαφωνεί και ισχυρίζεται ότι έχεις έρθει σε ένα κόσμο ξέχωρο από σένα, ανεπηρέαστο από το τι σκέφτεσαι, και εντελώς ξέχωρο από ό,τι νομίζεις εσύ ότι είναι. Δεν υπάρχει κόσμος! Αυτή είναι η κεντρική σκέψη που τα Μαθήματα επιχειρούν να διδάξουν. Δεν είναι όλοι έτοιμοι να το δεχτούν αυτό, και ο κάθε ένας πρέπει να πάει όσο επιτρέπει στον εαυτό του να φτάσει στο μονοπάτι της αλήθειας. Θα επιστρέψει και θα πάει ακόμα μακρύτερα, ή μπορεί να κάνει πίσω για λίγο και έπειτα να ξαναγυρίσει.

7. Αλλά η θεραπεία είναι το δώρο εκείνων που είναι προετοιμασμένοι να μάθουν ότι δεν υπάρχει κόσμος, και μπορούν να δεχτούν το μάθημα τώρα. Η ετοιμότητά τους θα φέρει το μάθημα σε αυτούς σε κάποια μορφή που να μπορούν να καταλάβουν και ν’ αναγνωρίσουν. Μερικοί το βλέπουν ξαφνικά την στιγμή του θανάτου, και σηκώνονται για να το διδάξουν. Άλλοι το βρίσκουν σε εμπειρίες που δεν είναι αυτού του κόσμου, που τους δείχνουν ότι ο κόσμος δεν υπάρχει διότι αυτό που βλέπουν πρέπει να είναι η αλήθεια, ενώ έρχεται σε ξεκάθαρη αντίθεση με τον κόσμο.

8. Και μερικοί θα το βρουν σε αυτά τα Μαθήματα, και στις ασκήσεις που κάνουμε σήμερα. Η σημερινή ιδέα είναι αληθινή διότι ο κόσμος δεν υπάρχει. Και αν είναι πραγματικά δική σου φαντασία, τότε μπορείς να την απελευθερώσεις από όλα τα πράγματα που νόμισες ποτέ ότι ήταν απλά αλλάζοντας όλες τις σκέψεις που του έδωσαν αυτές τις μορφές. Οι ασθενείς θεραπεύονται καθώς εσύ αφήνεις να φύγουν όλες οι σκέψεις της ασθένειας, και οι νεκροί ανασταίνονται όταν αφήνεις σκέψεις ζωής να αντικαταστήσουν όλες τις σκέψεις θανάτου που έκανες ποτέ.

9. Ένα μάθημα το οποίο επαναλάβαμε μία φορά τώρα πρέπει να το τονίσουμε και πάλι, διότι περιέχει την σταθερή βάση της σημερινής ιδέας. Είσαι έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός. Δεν υπάρχει μέρος όπου να γίνεται να υποφέρεις, ούτε χρόνος που να μπορεί να επιφέρει αλλαγή στην αιώνια κατάστασή σου. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει ο κόσμος του χωροχρόνου, αν παραμένεις έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός;

10. Τι άλλο είναι το σημερινό μάθημα εκτός από άλλος ένας τρόπος να πούμε ότι το να γνωρίσεις τον Εαυτό σου είναι η σωτηρία του κόσμου; Το να ελευθερώσεις τον κόσμο από κάθε είδους πόνο σημαίνει ότι αλλάζεις το νου σου για τον εαυτό σου. Δεν υπάρχει κόσμος ξέχωρος από τις ιδέες σου διότι οι ιδέες δεν αφήνουν την πηγή τους, και διατηρείς τον κόσμο μέσα στο νου σου με την σκέψη σου.

11. Όμως, αν είσαι έτσι όπως σε δημιούργησε ο Θεός, δεν μπορείς να σκέφτεσαι ξέχωρα από Αυτόν, ούτε να φτιάχνεις κάτι που δεν μοιράζεται την αιωνιότητα και την Αγάπη Του. Αυτά τα στοιχεία είναι έμφυτα στον κόσμο που βλέπεις; Δημιουργεί αυτός ο κόσμος όπως δημιουργεί Εκείνος; Εκτός κι αν συμβαίνει αυτό, δεν είναι αληθινός, και ούτε μπορεί να είναι στο ελάχιστο. Αν εσύ είσαι αληθινός, ο κόσμος που βλέπεις είναι ψεύτικος, γιατί η δημιουργία του Θεού δεν μοιάζει καθόλου με τον κόσμο, με κανένα τρόπο. Και όπως εσύ δημιουργήθηκες από την δική Του Σκέψη, έτσι και οι δικές σου σκέψεις είναι αυτές που τον έφτιαξαν και αυτές πρέπει να τον απελευθερώσουν, έτσι ώστε να μπορέσεις να γνωρίσεις τις Σκέψεις που μοιράζεσαι με τον Θεό.

12. Απελευθέρωσε τον κόσμο! Οι αληθινές σου δημιουργίες περιμένουν αυτή την απελευθέρωση για να σου δώσουν την πατρική σου ιδιότητα, όχι των ψευδαισθήσεων, αλλά όπως ο Θεός στην αλήθεια. Ο Θεός μοιράζεται την Πατρότητά Του μαζί με σένα που είσαι ο Υιός Του, διότι Αυτός δεν κάνει διακρίσεις σε αυτό που είναι ο Ίδιος και αυτό που ακόμα είναι ο Εαυτός Του. Ό,τι δημιουργεί Αυτός δεν είναι ξέχωρό από Αυτόν, και πουθενά δεν τελειώνει ο Πατέρας, ώστε ο Υιός να αρχίζει ως κάτι ξέχωρο από Αυτόν.

13. Δεν υπάρχει κόσμος διότι είναι μια σκέψη ξέχωρη από τον θεό, φτιαγμένη για να χωρίσει τον Πατέρα από τον Υιό, και να αποκόψει ένα μέρος του Θεού του Ίδιου κι έτσι να καταστρέψει την Ολότητά Του. Είναι δυνατόν ένας κόσμος που προέρχεται από μια τέτοια ιδέα να είναι αληθινός; Μπορεί να βρίσκεται πουθενά; Αρνήσου τις ψευδαισθήσεις, και δέξου την αλήθεια. Αρνήσου ότι είσαι μια σκιά που πέφτει για λίγο σε ένα κόσμο που πεθαίνει. Απελευθέρωσε το νου σου, και θα δεις ένα κόσμο απελευθερωμένο.

14. Σήμερα σκοπός μας είναι να ελευθερώσουμε τον κόσμο από όλες τις άσκοπες σκέψεις που είχαμε ποτέ γι αυτόν, και για όλα τα ζωντανά πράγματα που βλέπουμε πάνω σε αυτόν. Δεν μπορεί να βρίσκονται εδώ. Ούτε κι εμείς. Γιατί βρισκόμαστε στην κατοικία που ο Πατέρας μας ίδρυσε για μας, μαζί με αυτούς. Κι εμείς που είμαστε έτσι όπως μας δημιούργησε Αυτός επιθυμούμε να απελευθερώσουμε τον κόσμο από όλες τις ψευδαισθήσεις μας, σήμερα, ώστε να ελευθερωθούμε κι εμείς.

15. Άρχισε τις δεκαπεντάλεπτες περιόδους πρακτικής, δύο φορές την ημέρα, έτσι:

- Εγώ που παραμένω έτσι όπως με δημιούργησε ο Θεός επιθυμώ να ελευθερώσω τον κόσμο από όλα όσα νόμιζα ότι ήταν. Διότι είμαι αληθινός επειδή ο κόσμος δεν είναι, και επιθυμώ να γνωρίσω την δική μου πραγματικότητα.


Έπειτα απλά αναπαύσου, σε εγρήγορση αλλά χωρίς ένταση, και άφησε το νου σου μέσα στην ησυχία ν’ αλλάξει έτσι ώστε ο κόσμος να ελευθερωθεί, μαζί με σένα.

16. Δεν χρειάζεται να συνειδητοποιήσεις ότι η θεραπεία έρχεται σε πολλούς αδελφούς στα πέρατα του κόσμου, όπως και σε εκείνους που βλέπεις κοντά, καθώς στέλνεις αυτές τις σκέψεις για να ευλογήσουν τον κόσμο. Αλλά θα νιώσεις την δική απελευθέρωση, παρόλο που μπορεί να μην καταλαβαίνεις απόλυτα ακόμα ότι ποτέ δεν θα μπορούσες να απελευθερωθείς μόνος σου.

17. Όλη την ημέρα, να αυξάνεις την ελευθερία που στέλνεις με αυτές τις ιδέες σε όλο τον κόσμο, και να λες όποτε μπαίνεις στον πειρασμό να αρνηθείς την δύναμη της απλής αλλαγής του νου σου:

- Ελευθερώνω τον κόσμο από όλα όσα νόμιζα ότι ήταν, και επιλέγω την δική μου πραγματικότητα στην θέση τους.


.

Η ΘΕΡΑΠΕΥΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ KEΦ 17

Η ΘΕΡΑΠΕΥΜΕΝΗ ΣΧΕΣΗ

- Από το Κεφάλαιο 17, V. THE HEALED RELATIONSHIP -

1. Η ιερή σχέση είναι η έκφραση της ιερής στιγμής μέσα στην ζωή σε αυτόν τον κόσμο. Όπως όλα όσα έχουν σχέση με την σωτηρία, η ιερή στιγμή είναι ένα πρακτικό εργαλείο, το οποίο αποδεικνύεται από τα αποτελέσματά του. Η ιερή στιγμή ποτέ δεν αποτυγχάνει. Η εμπειρία της πάντα βιώνεται. Εν τούτοις, χωρίς την έκφρασή της ποτέ δεν την θυμάσαι. Η ιερή σχέση είναι μια συνεχής υπενθύμιση της εμπειρίας κατά την οποία η σχέση έγινε αυτό που είναι. Και όπως η ανίερη σχέση είναι ένας συνεχής ύμνος στο μίσος επαινώντας τον δημιουργό του, έτσι και η ιερή σχέση είναι ένα χαρούμενο τραγούδι που υμνεί τον Λυτρωτή των σχέσεων.

2. Η ιερή σχέση, ένα μείζον βήμα προς την αντίληψη του πραγματικού κόσμου, μαθαίνεται. Είναι η παλιά, ανίερη σχέση, μεταμορφωμένη και ιδωμένη εκ νέου. Η ιερή σχέση είναι ένα πρωτόφαντο διδακτικό επίτευγμα. Σε όλες της τις πλευρές, έτσι όπως αρχίζει, εξελίσσεται και ολοκληρώνεται, αντιπροσωπεύει την αντιστροφή της ανίερης σχέσης. Παρηγορήσου με αυτό ∙ η μόνη δύσκολη φάση είναι η αρχή. Διότι εκεί, ο στόχος της σχέσης ανυψώνεται απότομα προς το ακριβές αντίθετο αυτού που ήταν. Αυτό είναι το πρώτο αποτέλεσμα της προσφοράς της σχέσης στο Άγιο Πνεύμα, για να την χρησιμοποιήσει για τους δικούς Του σκοπούς.

3. Αυτή η πρόσκληση γίνεται αμέσως αποδεκτή, και το Άγιο Πνεύμα δεν χάνει καθόλου χρόνο στο να εισάγει τα πρακτικά αποτελέσματα της πρόσκλησής σου να εισέλθει. Αμέσως ο δικός Του στόχος αντικαθιστά τον δικό σου. Αυτό επιτυγχάνεται πολύ γρήγορα, αλλά κάνει την σχέση να φαίνεται σε σύγχυση, διχαστική, ακόμα και έντονα οδυνηρή. Ο λόγος είναι προφανής. Διότι η σχέση έτσι όπως είναι δεν συμβαδίζει με τον δικό της στόχο, και είναι ξεκάθαρα ακατάλληλη για τον σκοπό που έχει γίνει αποδεκτός γι αυτήν. Όταν βρισκόταν σε ανίερη κατάσταση, ο δικός σου στόχος ήταν ο μόνος που φαινόταν πως της έδινε νόημα. Τώρα φαίνεται να μην έχει κανένα νόημα. Πολλές σχέσεις έχουν διαλυθεί σε αυτό το σημείο, και η αναζήτηση του παλιού στόχου εδραιώθηκε εκ νέου σε μια άλλη σχέση. Διότι μόλις η ανίερη σχέση δεχτεί τον στόχο της ιερότητας, ποτέ δεν θα μπορέσει να ξαναγίνει αυτό που ήταν.

4. Ο πειρασμός του εγώ γίνεται ιδιαίτερα έντονος με αυτή την αλλαγή στους στόχους. Διότι η σχέση δεν έχει αλλάξει ακόμα αρκετά ώστε να μην υπάρχει καθόλου πια η έλξη του προηγούμενου στόχου της, και η δομή της «απειλείται» από την αναγνώριση της ακαταλληλότητάς της για την εκπλήρωση του νέου της σκοπού. Η σύγκρουση ανάμεσα στον στόχο και την δομή της σχέσης είναι τόσο προφανής που δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Όμως τώρα ο στόχος δεν θα αλλάξει. Τοποθετημένος σταθερά μέσα στην ανίερη σχέση, δεν υπάρχει άλλη πορεία από το να αλλάξει την σχέση ώστε να ταιριάζει με τον στόχο. Μέχρι αυτή η ευτυχής λύση να γίνει ορατή και δεκτή ως η μόνη διέξοδος από την σύγκρουση, η σχέση μπορεί να περιέχει πολλή ένταση.

5. Ο πιο αργός ρυθμός αλλαγής του στόχου δεν θα ήταν καλύτερος, διότι η αντίθεση θα ήταν συγκαλυμμένη, κι έτσι θα δινόταν χρόνος στο εγώ για να ερμηνεύσει εκ νέου κάθε αργό βήμα σύμφωνα με τα δικά του γούστα. Μόνο μια ριζική αλλαγή στον σκοπό θα μπορούσε να εισάγει μια ολοκληρωτική αλλαγή του νου για τον σκοπό ολόκληρης της σχέσης. Καθώς αυτή η αλλαγή εξελίσσεται και τελικά εκπληρώνεται, γίνεται όλο και πιο ευεργετική και χαρμόσυνη. Αλλά στην αρχή, η κατάσταση βιώνεται ως πολύ αβέβαιη. Μια σχέση, που αναλαμβάνεται από δύο άτομα για τους ανίερους σκοπούς τους, ξαφνικά έχει την ιερότητα ως στόχο της. Καθώς αυτοί οι δύο αναλογίζονται την σχέση τους από την πλευρά αυτού του νέου σκοπού, αναπόφευκτα τρομοκρατούνται. Όμως, η προηγούμενη οργάνωση της αντίληψής τους δεν εξυπηρετεί πια τον σκοπό που έχουν συμφωνήσει να εκπληρώσουν.

6. Αυτή είναι η ώρα για πίστη. Επέτρεψες αυτός ο στόχος να τεθεί για λογαριασμό σου. Αυτό ήταν μια πράξη πίστης. Μην εγκαταλείπεις την πίστη, τώρα που οι ανταμοιβές της πίστης είναι έτοιμες να εισέλθουν. Αν πίστεψες ότι το Άγιο Πνεύμα ήταν εκεί για να δεχτεί την σχέση, γιατί να μην εξακολουθήσεις να πιστεύεις ότι Αυτό είναι εκεί για να εξαγνίσει αυτό που ανέλαβε κάτω από την καθοδήγηση Του; Έχε πίστη στον αδελφό σου αυτή την ώρα της δοκιμασίας. Ο στόχος έχει τεθεί. Και η σχέση σου έχει την διαύγεια ως σκοπό της. Διότι τώρα βρίσκεσαι σε μια παρανοϊκή σχέση, την οποία την αναγνωρίζεις ως τέτοια μέσα στο φως του νέου της σκοπού.

7. Τώρα το εγώ δίνει την εξής συμβουλή ∙ να αντικαταστήσεις αυτή την σχέση με μιαν άλλη στην οποία ο παλαιός σου στόχος να βρει πιο πρόσφορο έδαφος. Μπορείς να διαφύγεις από την οδύνη μόνο με το να ξεφορτωθείς τον αδελφό σου. Δεν χρειάζεται να τον αποχωριστείς ολοκληρωτικά αν δεν θέλεις να το κάνεις. Αλλά πρέπει να αποκλείσεις μείζονες περιοχές της φαντασίωσης από τον αδελφό σου, για να σώσεις την διαύγειά σου. Μην τα ακούς αυτά τώρα! Έχε πίστη στο Άγιο Πνεύμα που σου απάντησε. Σε άκουσε. Δεν ήταν πολύ συγκεκριμένο στην απάντησή Του; Τώρα δεν είσαι απόλυτα παρανοϊκός. Μπορείς να αρνηθείς ότι σου έχει δώσει μια πολύ σαφή καθοδήγηση; Τώρα σου ζητά πίστη για λίγο ακόμα, ακόμα και μέσα στο σάστισμά σου. Διότι αυτό θα φύγει, και θα δεις την δικαίωση της πίστης σου να αναδύεται, για να σου φέρει λαμπρή βεβαιότητα. Μην εγκαταλείπεις Αυτό τώρα, ούτε τον αδελφό σου. Αυτή η σχέση έχει αναγεννηθεί ως ιερή.

8. Δέξου με χαρά αυτό που δεν καταλαβαίνεις, και άφησε να σου εξηγηθεί καθώς αντιλαμβάνεσαι ότι σκοπός τώρα είναι να γίνει η σχέση ιερή. Θα βρεις πολλές ευκαιρίες να κατηγορήσεις τον αδελφό σου για την «αποτυχία» της σχέση σου, διότι κάποιες φορές θα σου φαίνεται πως δεν έχει νόημα. Θα έρθει να σε καταδιώξει μια αίσθηση απώλειας στόχου, και να σου θυμίσει όλους τους παλιούς τρόπους με τους οποίους κάποτε αναζητούσες την ικανοποίηση και νόμιζες ότι την εύρισκες. Μην ξεχνάς τώρα την δυστυχία που εύρισκες πραγματικά, και μην αναζωογονείς το απογοητευμένο εγώ σου. Η σχέση σου δεν έχει διαλυθεί. Έχει σωθεί.

9. Είσαι πολύ άπειρος στους δρόμους της σωτηρίας, και νομίζεις ότι έχεις χαθεί. Ο δικός σου δρόμος έχει χαθεί, αλλά αυτό μην το θεωρείς απώλεια. Μέσα στην απειρία σου, να θυμάσαι ότι εσύ και ο αδελφός σου έχετε αρχίσει πάλι, μαζί. Και πάρε το χέρι του, για να πορευτείτε σε ένα δρόμο πολύ πιο οικείο από ό,τι νομίζεις τώρα. Δεν είναι σίγουρο ότι θα θυμηθείς έναν στόχο που δεν έχει αλλάξει σε όλη την αιωνιότητα; Διότι δεν έχεις διαλέξει παρά τον στόχο του Θεού, από τον οποίο η αληθινή σου πρόθεση δεν έλειψε ποτέ.

10. Σε όλη την Υιότητα ακούγεται το τραγούδι της ελευθερίας, μέσα στην χαρμόσυνη ηχώ της δικής σου επιλογής. Έχεις ενωθεί με πολλούς μέσα στην ιερή στιγμή, και αυτοί έχουν ενωθεί μαζί σου. Μην θεωρείς ότι η επιλογή σου σε έχει αφήσει χωρίς ανακούφιση, διότι ο Θεός ο Ίδιος έχει ευλογήσει την ιερή σου σχέση. Ενώσου με την ευλογία Του, και μην στερείς από αυτή και την δική σου ευλογία. Διότι το μόνο που χρειάζεται τώρα είναι η δική σου ευλογία, ώστε να μπορέσεις να δεις ότι μέσα σε αυτήν αναπαύεται η σωτηρία. Μην καταδικάζεις την σωτηρία, διότι αυτή έχει έρθει σε σένα. Και καλωσορίστε την μαζί, διότι έχει έρθει για να ενώσει εσένα και τον αδελφό σου μαζί σε μια σχέση μέσα στην οποία όλη η Υιότητα ευλογείται μαζί.

11. Αναλάβατε, μαζί, να προσκαλέσετε το Άγιο Πνεύμα στην σχέση σας. Αυτό δεν θα μπορούσε να εισέλθει με άλλο τρόπο. Παρόλο που μπορεί να έχεις κάνει πολλά λάθη από τότε, έχεις κάνει και τεράστιες προσπάθειες να Το βοηθήσεις να κάνει το έργο Του. Και Εκείνου δεν Του λείπει η εκτίμηση για όλα όσα έχεις κάνει γι Αυτό. Και ούτε βλέπει καθόλου τα λάθη. Ήσουν κι εσύ το ίδιο ευγνώμων προς τον αδελφό σου; Έχεις εκτιμήσει με συνέπεια τις καλές του προσπάθειες, και έχεις παραβλέψει τα λάθη; Ή η εκτίμησή σου τρεμοσβήνει και θολώνει μέσα σε αυτό που φαίνεται ότι είναι το φως των λαθών; Ίσως τώρα να ετοιμάζεσαι να ξεκινήσεις μια εξόρμηση κατηγοριών εναντίον του για την δυσάρεστη κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι. Και εξαιτίας αυτής της έλλειψης ευχαριστιών και ευγνωμοσύνης καθιστάς τον εαυτό σου ανίκανο να εκφράσει την ιερή στιγμή, κι έτσι την χάνεις από την οπτική σου.

12. Η εμπειρία μιας στιγμής, όσο δυνατή και να είναι, λησμονείται εύκολα αν επιτρέψεις στον χρόνο να την καλύψει. Πρέπει να κρατηθεί λαμπερή και μεγαλειώδης στην επίγνωση του χρόνου σου, αλλά όχι κρυμμένη μέσα σε αυτόν. Η στιγμή παραμένει. Αλλά εσύ που είσαι; Το να δίνεις ευχαριστίες στον αδελφό σου σημαίνει ότι εκτιμάς την ιερή στιγμή, κι έτσι κάνεις τα αποτελέσματά της ικανά να γίνουν αποδεκτά και να μοιραστούν. Το να επιτίθεσαι στον αδελφό σου δεν σημαίνει ότι χάνεις την στιγμή, αλλά ότι κάνεις τα αποτελέσματά της ανίσχυρα.

13. Έχεις λάβει την ιερή στιγμή, αλλά μπορεί να έχεις εδραιώσει μια κατάσταση μέσα στην οποία δεν μπορείς να την χρησιμοποιήσεις. Το αποτέλεσμα είναι να μην συνειδητοποιείς ότι είναι ακόμα μαζί σου. Και αποκόπτοντας τον εαυτό σου από την έκφρασή της, έχεις αρνηθεί στον εαυτό σου και τα οφέλη της. Ενισχύεις αυτή την κατάσταση κάθε φορά που επιτίθεσαι στον αδελφό σου, διότι η επίθεση σε τυφλώνει προς τον εαυτό σου. Και είναι αδύνατον να αρνείσαι τον εαυτό σου, και ν’ αναγνωρίζεις τι έχει δοθεί και τι έχει γίνει αποδεκτό από σένα.

14. Εσύ και ο αδελφός σου στέκεστε μαζί μέσα στην ιερή παρουσία της αλήθειας της ίδιας. Εδώ είναι ο στόχος, μαζί με σας. Νομίζεις ότι ο στόχος ο ίδιος δεν θα τακτοποιήσει με χαρά και τα μέσα για την εκπλήρωσή του; Είναι αυτή η ίδια ασυμφωνία μεταξύ του σκοπού που έχει γίνει αποδεκτός και του μέσου έτσι όπως είναι τώρα που φαίνεται πως σε κάνει να υποφέρεις, αλλά κάνει τον Ουρανό χαρούμενο. Αν ο Ουρανός ήταν έξω από σένα, δεν θα μπορούσες να μοιραστείς την χαρά του. Όμως, εφόσον είναι μέσα σου, τότε και η χαρά είναι δική σου. Είσαι ενωμένος στον σκοπό, αλλά ακόμα παραμένεις διαχωρισμένος και διαιρεμένος ως προς το μέσον. Εν τούτοις, ο στόχος έχει παγιωθεί, και είναι σταθερός και αμετάβλητος, και τα μέσα σίγουρα θα συμβαδίσουν εφόσον ο στόχος είναι βέβαιος. Και θα μοιραστείς την χαρά της Υιότητας που είναι έτσι.

15. Καθώς αρχίζεις να αναγνωρίζεις και να δέχεσαι τα δώρα που τόσο ελεύθερα έχεις δώσει στον αδελφό σου, θα δεχτείς και τα αποτελέσματα της ιερής στιγμής και θα τα χρησιμοποιήσεις για να διορθώσεις όλα σου τα λάθη και να ελευθερωθείς από τα αποτελέσματά τους. Και μαθαίνοντας αυτό, θα έχεις μάθει επίσης πώς να απελευθερώνεις όλη την Υιότητα, και να την προσφέρεις με χαρά και ευγνωμοσύνη σε Αυτόν που σου έδωσε την ελευθερία σου, και που θέλει να την επεκτείνει μέσα από σένα.

Δευτέρα 31 Οκτωβρίου 2011

Η Θεραπεία σαν Απελευθέρωση από τον Φόβο

ΙV. Η Θεραπεία σαν Απελευθέρωση από τον Φόβο
1. Τώρα δίνουμε έμφαση στην θεραπεία. Το θαύμα είναι το μέσον, η Επανόρθωση είναι η αρχή, και η θεραπεία είναι το αποτέλεσμα. Όταν μιλούμε για «ένα θαύμα θεραπείας» σημαίνει ότι συνδυάζουμε δύο επίπεδα πραγματικότητας με ανάρμοστο τρόπο. Η θεραπεία δεν είναι θαύμα. Η Επανόρθωση, ή το τελικό θαύμα, είναι το φάρμακο και κάθε τύπος θεραπείας είναι αποτέλεσμα. Το είδος του σφάλματος στο οποίο εφαρμόζεται η Επανόρθωση δεν έχει καμία σχέση. Κάθε θεραπεία είναι βασικά η απελευθέρωση από τον φόβο. Για να την αναλάβεις δεν πρέπει να φοβάσαι ο ίδιος. Δεν κατανοείς την θεραπεία εξαιτίας του δικού σου φόβου.

2. Ένα πολύ σημαντικό βήμα στο σχέδιο της Επανόρθωσης είναι να καταργήσεις το σφάλμα σε όλα τα επίπεδα. Η ασθένεια ή «εσφαλμένη κατάσταση του νου» είναι το αποτέλεσμα της σύγχυσης επιπέδων υπό την έννοια ότι πάντα συνεπάγεται ότι αυτό που είναι λανθασμένο σε ένα επίπεδο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ένα άλλο.
Επανειλημμένα έχουμε αναφερθεί στα θαύματα ως μέσο διόρθωσης της σύγχυσης επιπέδων επειδή όλα τα λάθη πρέπει να διορθωθούν στο επίπεδο το οποίο συμβαίνουν. Μόνο ο νους είναι ικανός να διαπράξει σφάλμα. Το σώμα μπορεί να ενεργήσει εσφαλμένα, μόνο επειδή έχει ανταποκριθεί σε εσφαλμένη σκέψη. Το σώμα δεν μπορεί να δημιουργεί, και η άποψη ότι μπορεί , ένα θεμελιώδες σφάλμα, προξενεί όλα τα σωματικά συμπτώματα.
Κάθε σωματική ασθένεια αντιπροσωπεύει την πίστη σε μαγεία. Η όλη διαστρέβλωση που δημιούργησε την μαγεία βασίστηκε στην πίστη ότι υπάρχει δημιουργική ικανότητα στην ύλη, την οποία ο νους δεν μπορεί να ελέγξει . Αυτή η πλάνη μπορεί να λειτουργήσει σε δύο μορφές: μπορεί να υπάρξει η λανθασμένη πεποίθηση ότι ο νους μπορεί να δημιουργήσει εσφαλμένα μέσα στο σώμα, ή ότι το σώμα μπορεί να δημιουργήσει εσφαλμένα μέσα στο νου. Αν γίνει ξεκάθαρο ότι ο νους, ο οποίος είναι το μοναδικό επίπεδο δημιουργίας, δεν μπορεί να δημιουργεί πέρα από τον εαυτό του, τότε καμία σύγχυση δεν χρειάζεται να συμβεί.

3. Μόνο ο νους μπορεί να δημιουργεί διότι το πνεύμα έχει ήδη δημιουργηθεί, και το σώμα είναι ένα εργαλείο μάθησης για το νου. Τα εργαλεία μάθησης από μόνα τους δεν είναι μαθήματα. Ο σκοπός τους είναι απλά να διευκολύνουν την μάθηση. Το περισσότερο που μπορεί να κάνει η λανθασμένη χρήση ενός εργαλείου μάθησης είναι να αποτύχει σε αυτή την διευκόλυνση της εκπαίδευσης. Από μόνο του δεν έχει την δύναμη να εισαγάγει μαθησιακά σφάλματα.
Το σώμα, αν κατανοηθεί σωστά, μοιράζεται την απρόσβλητη ιδιότητα της Επανόρθωσης σε αμφίδρομη εφαρμογή. Και αυτό δεν συμβαίνει διότι το σώμα είναι ένα θαύμα, αλλά επειδή δεν είναι εκ φύσεως επιρρεπές σε παρερμηνείες. Το σώμα είναι απλά μέρος της εμπειρίας σου στον υλικό κόσμο. Οι ικανότητες του μπορεί να υπερεκτιμηθούν και συχνά υπερεκτιμούνται. Εν τούτοις, είναι σχεδόν αδύνατον να αρνηθείς την ύπαρξή του σ’ αυτό τον κόσμο. Όσοι κάνουν κάτι τέτοιο εμπλέκονται σε μια ιδιαίτερα άνευ αξίας μορφή άρνησης. Ο όρος «άνευ αξίας» εδώ υπονοεί ότι δεν είναι απαραίτητο να προστατεύεις το νου αρνούμενος αυτό που δεν έχει αξία. Αν κάποιος αρνείται αυτή την ατυχή όψη της δύναμης του νου, αρνείται και την ίδια την δύναμη.

4. Όλα τα υλικά μέσα που δέχεσαι ως γιατρικά για τις σωματικές ασθένειες είναι επανατοποθετήσεις των αρχών της μαγείας. Αυτό είναι το πρώτο βήμα στην πεποίθηση ότι το σώμα φτιάχνει τις δικές του ασθένειες. Το δεύτερο λανθασμένο βήμα είναι να προσπαθείς να το θεραπεύσεις με μη δημιουργικά μέσα. Όμως, δεν συνεπάγεται πως η χρήση τέτοιων μέσων για διορθωτικούς σκοπούς είναι κάτι κακό. Μερικές φορές η ασθένεια έχει τόσο ισχυρή επιρροή μέσα στο νου που καθιστά το άτομο προσωρινά μη δεχτικό στην Επανόρθωση. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να είναι συνετό να χρησιμοποιήσουμε μια συμβιβαστική προσέγγιση του νου και του σώματος, κατά την οποία, προσωρινά, αποδίδουμε πίστη θεραπευτικής ικανότητας σε κάτι που προέρχεται από έξω. Και αυτό γιατί το τελευταίο πράγμα που θα βοηθήσει ένα νου που δεν βρίσκεται σε ορθή κατάσταση, ή που ασθενεί, είναι μια αύξηση φόβου. Ήδη βρίσκεται σε μια κατάσταση εξασθένησης εξαιτίας του φόβου. Αν εκτεθεί πρόωρα σε ένα θαύμα, μπορεί να καταληφθεί από πανικό. Αυτό είναι πιθανόν να συμβεί όταν η αντεστραμμένη αντίληψη έχει καθιερώσει την πίστη ότι τα θαύματα είναι τρομακτικά.

5. Η αξία της Επανόρθωσης δεν βρίσκεται στο τρόπο με τον οποίο εκφράζεται. Μάλιστα, αν χρησιμοποιηθεί με ειλικρίνεια, αναπόφευκτα θα εκφραστεί με όποιο τρόπο είναι πιο χρήσιμος για τον αποδέκτη. Αυτό σημαίνει ότι ένα θαύμα, για να είναι απόλυτα αποτελεσματικό πρέπει να εκφραστεί σε μια γλώσσα που ο αποδέκτης να μπορεί να καταλάβει δίχως φόβο. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απαραίτητα το υψηλότερο μέσο επικοινωνίας για το οποίο είναι ικανός. Σημαίνει, όμως, ότι αυτό είναι το υψηλότερο μέσο επικοινωνίας για το οποίο είναι ικανός τώρα. Ο όλος στόχος του θαύματος είναι να υψώσει το επίπεδο επικοινωνίας, και όχι να το χαμηλώσει αυξάνοντας τον φόβο.