ΜΑΘΗΜΑ 68
Η αγάπη δεν παραπονιέται
1. Εσύ που δημιουργήθηκες από την αγάπη
όμοιος με αυτήν, δεν γίνεται να κρατάς πικρίες και ταυτόχρονα να γνωρίζεις τον
Εαυτό σου. Το να κρατάς μία πικρία σημαίνει ότι ξεχνάς ποιος είσαι. Το να
κρατάς μία πικρία σημαίνει ότι βλέπεις τον εαυτό σου σαν σώμα. Το να κρατάς μια
πικρία σημαίνει ότι αφήνεις το εγώ να κυβερνά το νου σου και να καταδικάζεις τα
σώμα σε θάνατο. Ίσως, ακόμα, δεν συνειδητοποιείς απόλυτα το τι κάνεις στο
νου σου όταν κρατάς πικρίες. Αυτό φαίνεται σαν να σε αποκόπτει από την Πηγή σου
και σε κάνει διαφορετικό από Αυτόν. Σε κάνει να πιστεύεις ότι Αυτός είναι όπως
νομίζεις ότι έχεις γίνει εσύ, διότι κανένας δεν μπορεί να συλλάβει τον
Δημιουργό του ως διαφορετικό από τον ίδιο.
2. Αποκομμένος από τον Εαυτό σου, ο οποίος παραμένει γνώστης της ομοιότητάς Του
με τον Δημιουργό Του, ο Εαυτός σου φαίνεται πως κοιμάται, ενώ το μέρος του νου
σου που υφαίνει ψευδαισθήσεις στον ύπνο του φαίνεται πως είναι ξύπνιο. Μπορούν
όλα αυτά να προκύψουν όταν κρατάς πικρές; Ω, ναι! Γιατί αυτός που κρατά πικρίες
αρνείται ότι δημιουργήθηκε από την αγάπη, και ο Δημιουργός του έχει γίνει τόσο
τρομακτικός γι αυτόν στο όνειρο μίσους που ονειρεύεται. Ποιος μπορεί να
ονειρεύεται το μίσος και να μην φοβάται τον Θεό;
3. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι εκείνοι που κρατούν πικρίες θα επαναπροσδιορίζουν
τον Θεό σύμφωνα με την δική τους εικόνα, όσο βέβαιο είναι ότι ο Θεός τους
δημιούργησε όμοιους με Αυτόν ως μέρος δικό Του. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι
εκείνοι που κρατούν πικρίες θα υποφέρουν από ενοχή, όσο βέβαιο είναι ότι
εκείνοι που συγχωρούν θα βρίσκουν την γαλήνη. Είναι το ίδιο βέβαιο ότι εκείνοι
που κρατούν πικρίες θα ξεχνούν ποιοι είναι, όσο βέβαιο είναι ότι εκείνοι που
συγχωρούν θα θυμηθούν.
4. Δεν θα ήσουν πρόθυμος να απελευθερώσεις τις πικρίες σου αν πίστευες ότι όλα
αυτά ισχύουν; Ίσως δεν θεωρείς ότι μπορείς να αφήσεις τις πικρίες σου να
φύγουν. Αυτό, όμως, είναι απλά θέμα κίνητρου. Σήμερα θα προσπαθήσουμε να βρούμε
πως θα ένιωθες χωρίς αυτές. Αν το πετύχεις, έστω και πολύ λίγο, δεν θα υπάρξει
ποτέ ξανά πρόβλημα κινήτρου.
5. Άρχισε τις σημερινές εκτεταμένες περιόδους άσκησης ερευνώντας τον νου σου
για εκείνες τις πικρίες τις οποίες θεωρείς σημαντικές. Μερικές από αυτές θα
είναι αρκετά εύκολο να τις βρεις. Έπειτα σκέψου αυτές που σου φαίνονται
δευτερεύουσες πικρίες που κρατάς εναντίον εκείνων που συμπαθείς ή ακόμα και
αγαπάς. Γρήγορα θα γίνει προφανές ότι δεν υπάρχει κανένας εναντίον του οποίου
να μην κρατάς κάποιου είδους πικρία. Αυτό σε έχει αφήσει μόνο σε όλο το σύμπαν,
έτσι όπως αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου.
6. Τώρα αποφάσισε να βλέπεις όλους αυτούς τους ανθρώπους ως φίλους. Πες σε
όλους, σκεφτόμενος τον κάθε ένα με την σειρά καθώς το λες:
Επιθυμώ να σε βλέπω ως φίλο μου, έτσι
ώστε να μπορέσω να θυμηθώ ότι είσαι κομμάτι δικό μου και να μπορέσω να γνωρίσω
τον εαυτό μου.
Πέρασε το υπόλοιπο της περιόδου
πρακτικής προσπαθώντας να σκεφτείς τον εαυτό σου ως απόλυτα γαλήνιο με όλους
και με όλα, ασφαλή μέσα σε ένα κόσμο που σε προστατεύει και σε αγαπά, και που
ανταποδίδεις την αγάπη του. Προσπάθησε να νιώσεις να σε περιβάλλει ασφάλεια, να
αιωρείται από πάνω σου και να σε σηκώνει. Προσπάθησε να πιστέψεις ,έστω και για
λίγο, ότι τίποτα δεν μπορεί να σε βλάψει με κανένα τρόπο. Στο τέλος της
περιόδου άσκησης πες στον εαυτό σου:
Η αγάπη δεν παραπονιέται. Όταν αφήσω
όλες τις πικρίες μου να φύγουν θα γνωρίζω ότι είμαι απόλυτα ασφαλής.
7. Οι σύντομες περίοδοι πρακτικής θα
πρέπει να περιλαμβάνουν μια γρήγορη εφαρμογή της σημερινής ιδέας σε αυτή την
μορφή, όποτε προκύπτει κάποια σκέψη πικρίας εναντίον οιουδήποτε, σωματικά
παρόντα ή όχι:
Η αγάπη δεν κρατά πικρίες. Ας μην
προδίδω τον Εαυτό μου.
Επί προσθέτως, επανάλαβε την ιδέα
αρκετές φορές την ώρα με αυτή την μορφή:
Η αγάπη δεν κρατά πικρίες. Θα ήθελα να ξυπνήσω μέσα
στον Εαυτό μου αφήνοντας κατά μέρος όλες μου τις πικρίες και ξυπνώντας μέσα σε
Αυτόν.
Το Μάθημα 68 από το A Course in Miracles έχει την κεντρική ιδέα:
«Η Αγάπη δεν τρέφει μνησικακίες.»
(ή αλλιώς: η Αγάπη δεν κρατά παράπονα).
Αν το δούμε μέσα από το πνεύμα της διδασκαλίας της Eastern Orthodox Church, υπάρχει μια πολύ βαθιά αντιστοιχία με την ορθόδοξη πνευματικότητα.
1. Η μνησικακία ως πνευματική ασθένεια
Στην ορθόδοξη ασκητική παράδοση, η μνησικακία θεωρείται σοβαρό πάθος της ψυχής.
Οι Πατέρες διδάσκουν ότι:
-
η μνησικακία σκοτεινιάζει τον νου
-
κλείνει την καρδιά στην αγάπη
-
χωρίζει τον άνθρωπο από τον Θεό.
Ο μεγάλος ασκητής
John Climacus ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
γράφει ότι η μνησικακία είναι μνήμη του κακού που κρατά ο νους.
2. Η αγάπη συγχωρεί
Η διδασκαλία του Χριστού στην ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΥΚΗείναι ξεκάθαρη:
-
«ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν»
-
«συγχωρεῖτε ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά»
Η συγχώρηση δεν είναι απλώς ηθική υποχρέωση.
Είναι πνευματική θεραπεία της καρδιάς.
Αυτό ταιριάζει με το μήνυμα του Μαθήματος 68:
η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να κρατά παράπονα.
3. Η καθαρότητα της καρδιάς
Στην ορθόδοξη παράδοση ο στόχος της πνευματικής ζωής είναι:
η κάθαρση της καρδιάς.
Όταν η καρδιά καθαριστεί από:
-
θυμό
-
μίσος
-
μνησικακία
τότε μπορεί να δεχθεί την παρουσία του Θεού.
Ο Χριστός λέει:
«μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ»)
ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ.
4. Η συγχώρηση ως ελευθερία
Στην ορθόδοξη εμπειρία η συγχώρηση δεν γίνεται μόνο για τον άλλον.
Γίνεται για να ελευθερωθεί η δική μας καρδιά.
Όταν ο άνθρωπος αφήνει τη μνησικακία:
-
η ψυχή ηρεμεί
-
ο νους φωτίζεται
-
η αγάπη αρχίζει να ρέει φυσικά.
5. Η αγάπη ως φύση του ανθρώπου
Σύμφωνα με την ορθόδοξη θεολογία, ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού.
Επειδή ο Θεός είναι αγάπη, η πραγματική φύση του ανθρώπου είναι επίσης αγάπη.
Γι’ αυτό η μνησικακία θεωρείται κάτι παρά φύσιν.
Το Μάθημα 68 θυμίζει ακριβώς αυτό:
όταν κρατάμε μνησικακία, ξεχνάμε ποιοι πραγματικά είμαστε.
✨ Η ορθόδοξη σύνοψη του Μαθήματος 68
-
Η μνησικακία σκοτεινιάζει την καρδιά.
-
Η συγχώρηση καθαρίζει την ψυχή.
-
Η αγάπη δεν κρατά κακία.
Όταν ο άνθρωπος συγχωρεί, επιστρέφει στην αληθινή του φύση που είναι αγάπη.:
πώς το Μάθημα 68 συνδέεται με την Κυριακή της Συγχωρήσεως στην Ορθόδοξη Εκκλησία, που θεωρείται η πιο βαθιά πρακτική εφαρμογή αυτού του μαθήματος.
Το Μάθημα 68 του A Course in Miracles
«Η Αγάπη δεν τρέφει μνησικακίες» συνδέεται πολύ όμορφα με την παράδοση της συγχώρησης στην Eastern Orthodox Church, ιδιαίτερα με την Κυριακή πριν αρχίσει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Αυτή ονομάζεται Forgiveness Sunday (Κυριακή της Συγχωρήσεως).
1. Το βαθύτερο νόημα της Κυριακής της Συγχωρήσεως
Την ημέρα αυτή οι πιστοί ζητούν συγχώρηση ο ένας από τον άλλον λέγοντας:
«Συγχώρησέ με»
και ο άλλος απαντά:
«Ο Θεός συγχωρεί, κι εγώ συγχωρώ.»
Ο σκοπός είναι να αρχίσει η περίοδος της νηστείας με:
-
καθαρή καρδιά
-
συμφιλίωση
-
αγάπη.
Αυτό είναι ακριβώς το πνεύμα του Μαθήματος 68.
2. Η συγχώρηση ως πνευματική θεραπεία
Στην ορθόδοξη παράδοση η συγχώρηση δεν είναι απλώς καλοσύνη.
Είναι θεραπεία της ψυχής.
Ο μεγάλος ασκητής
John ClimacusΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ
διδάσκει ότι η μνησικακία είναι «δηλητήριο της καρδιάς».
Όταν ο άνθρωπος συγχωρεί:
-
το δηλητήριο φεύγει
-
η καρδιά μαλακώνει
-
η αγάπη επιστρέφει.
3. Η διδασκαλία του Χριστού
Ο Χριστός στο ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ λέει:
«ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν,
ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος.»
Δηλαδή η συγχώρηση ανοίγει την καρδιά του ανθρώπου για να δεχθεί τη θεία χάρη.
4. Η ελευθερία από το βάρος της μνησικακίας
Η μνησικακία κρατά τον άνθρωπο δεμένο στο παρελθόν.
Η συγχώρηση φέρνει:
-
εσωτερική ελευθερία
-
ειρήνη
-
βαθύτερη αγάπη.
Αυτό είναι το ίδιο μήνυμα που δίνει το Μάθημα 68:
η αληθινή αγάπη δεν κρατά παράπονα.
5. Η επιστροφή στην αληθινή φύση
Στην ορθόδοξη θεολογία ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα Θεού.
Επειδή ο Θεός είναι αγάπη, η φυσική κατάσταση της ψυχής είναι:
-
αγάπη
-
συγχώρηση
-
ειρήνη.
Όταν αφήνουμε τη μνησικακία, επιστρέφουμε σε αυτή τη φυσική κατάσταση.
✨ Η βαθιά σύνδεση
Η Κυριακή της Συγχωρήσεως διδάσκει στην πράξη αυτό που λέει το Μάθημα 68:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου