Κυριακή 30 Απριλίου 2017
Κυριακή 23 Απριλίου 2017
Σάββατο 22 Απριλίου 2017
Παρασκευή 21 Απριλίου 2017
Τετάρτη 19 Απριλίου 2017
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ.ACIM : ΜΑΘΗΜΑ 109
ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ.ACIM : ΜΑΘΗΜΑ 110
Δευτέρα 17 Απριλίου 2017
Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
Η ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ
«Το ανθρώπινο αγαθό πρέπει να έχει δύο χαρακτηριστικά. Πρέπει να είναι τελικό (τέλειον), κάτι που επιλέγεται πάντοτε προς χάρη του εαυτού του και ποτέ ως μέσο για την επιδίωξη άλλου σκοπού. Επίσης πρέπει να είναι αὔταρκες, κάτι που από μόνο του καθιστά τη ζωή άξια επιλογής. Και τα δύο αυτά γνωρίσματα χαρακτηρίζουν την ευδαιμονία. Απομένει όμως να ρωτήσουμε τι είναι η ευδαιμονία. Ο Αριστοτέλης για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα εισάγει την πλατωνική έννοια του έργου ή της λειτουργίας. Ουσιαστικά θέτει το ερώτημα, ποιο είδος ζωής παρέχει στον άνθρωπο τη μεγαλύτερη ικανοποίηση, αλλά, για να βρει την απάντηση, θεωρεί αναγκαίο να ρωτήσει ποια είναι η χαρακτηριστική λειτουργία του ανθρώπου. Το ερώτημα αυτό το δανείζεται από τις τέχνες, αλλά εκεί η απάντηση είναι απλή. Δεν είναι δύσκολο να διαπιστωθεί ότι η λειτουργία ενός αυλητού είναι να παίζει τον αυλό ή ότι η λειτουργία ενός πέλεκυ είναι να κόβει. Ακόμη και στα μέρη ενός ζωντανού σώματος -το μάτι ή το χέρι- εύκολα διακρίνεται ο προορισμός τους. Αντίθετα, δεν είναι εύκολο να λεχθεί ποιο είναι το έργο του ανθρώπου. Για να απαντήσει στο ερώτημα ο Αριστοτέλης εξετάζει ποιο έργο μπορεί να επιτελέσει μόνον ο άνθρωπος. Η αύξηση και η αναπαραγωγή είναι κοινή σε ανθρώπους, ζώα και φυτά, η αίσθηση είναι κοινή σε ανθρώπους και ζώα· επομένως, καμιά από αυτές τις λειτουργίες δεν μπορεί να χαρακτηρίζει ειδικά τον άνθρωπο. Αλλά, όπως διδαχθήκαμε στο Περί ψυχής σχετικά με τον άνθρωπο, σε αυτές τις λειτουργίες προστίθεται μια ανώτερη λειτουργία, που ο Αριστοτέλης την ονομάζει εδώ το λόγον ἔχον, "αυτό που έχει ορισμένο σχέδιο ή κανόνα". Σε αυτή τη δύναμη περιλαμβάνονται δύο υπολειτουργίες, μία που κατανοεί το σχέδιο και μία που το υπακούει. Η ζωή αυτής της λειτουργίας πρέπει να είναι η ευδαιμονία. Δεύτερον, η λειτουργία πρέπει να είναι ενέργεια και απλώς δύναμη. Τρίτον, πρέπει να είναι σύμφωνη με την αρετή ή, αν υπάρχουν περισσότερες αρετές, με την καλύτερη και τελειότερη από αυτές. Τέταρτον, πρέπει να εκδηλώνεται όχι μόνο για σύντομες χρονικές περιόδους, αλλά για ολόκληρη τη ζωή.»
ΜΑΘΗΜΑ 108 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΣ -ΠΡΟΣΕΥΧΗ
ΜΑΘΗΜΑ 108
Το Μάθημα 108 από το A Course in Miracles (ACIM) έχει ως βασικό μήνυμα:
👉 «Το να δίνω και να λαμβάνω είναι ένα»
Ας δούμε μια απλή και ουσιαστική ερμηνεία, μαζί με τρόπο για διαλογισμό και προσευχή:
🌿 Ερμηνεία
Το μάθημα μας λέει ότι:
Δεν υπάρχει πραγματικός διαχωρισμός μεταξύ εσένα και των άλλων.
Ό,τι δίνεις (αγάπη, συγχώρεση, καλοσύνη), το λαμβάνεις ταυτόχρονα.
Αν δίνεις θυμό ή κρίση, τα βιώνεις κι εσύ μέσα σου.
Αν δίνεις αγάπη, αυτή επιστρέφει σε σένα γιατί είναι ήδη μέσα σου.
💡 Με απλά λόγια:
👉 Δίνεις στον εαυτό σου μέσα από τους άλλους.
Αυτό αλλάζει εντελώς την αντίληψη:
Δεν «χάνεις» δίνοντας.
Δεν «κερδίζεις» παίρνοντας.
Όλα είναι ένα ενιαίο πεδίο αγάπης.
🧘 Διαλογισμός (πρακτική)
Δοκίμασε αυτόν τον απλό διαλογισμό 10–15 λεπτών:
Κλείσε τα μάτια και χαλάρωσε την αναπνοή σου.
Πες αργά μέσα σου:
«Το να δίνω και να λαμβάνω είναι ένα»
Φέρε στο νου σου κάποιον:
που αγαπάς
ή κάποιον με τον οποίο έχεις ένταση
Στείλε του νοερά:
αγάπη
συγχώρεση
ειρήνη
Παρατήρησε:
👉 το συναίσθημα επιστρέφει σε σένα.Μείνε σε αυτή την αίσθηση ενότητας.
🙏 Προσευχή
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις μια απλή προσευχή βασισμένη στο μάθημα:
«Θεέ μου, βοήθησέ με να θυμάμαι
ότι ό,τι δίνω το λαμβάνω.
Δώσε μου τη δύναμη να δίνω μόνο αγάπη,
ώστε να γνωρίσω την αλήθεια μέσα μου.
Αμήν.»
✨ Πρακτική μέσα στην ημέρα
Κατά τη διάρκεια της ημέρας:
Όταν θυμώνεις → πες:
👉 «Αυτό που δίνω τώρα, το δίνω στον εαυτό μου»Όταν δείχνεις καλοσύνη → αναγνώρισε:
👉 «Αυτό επιστρέφει ήδη σε μένα»
🌟 Βαθύτερη κατανόηση
Το μάθημα 108 είναι κεντρικό στο ACIM γιατί:
καταργεί την ιδέα της έλλειψης
θεραπεύει τον φόβο της απώλειας
επαναφέρει την εμπειρία της ενότητας
Σάββατο 15 Απριλίου 2017
Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
155:5.11 Η θρησκεία του πνεύματος σημαίνει προσπάθεια, αγώνα, διαμάχη, υπόσχεση, αποφασιστικότητα, αγάπη, πίστη και πρόοδο. Η θρησκεία του νου – η θεολογία της εξουσίας – απαιτεί λίγο ή καθόλου αγώνα από τους επίσημους οπαδούς της. Η παράδοση είναι ένα ασφαλές καταφύγιο και ένα εύκολο μονοπάτι για εκείνες τις έντρομες και χλιαρές ψυχές που ασυνείδητα αποφεύγουν τους πνευματικούς αγώνες και τις νοητικές αβεβαιότητες που συμβαδίζουν με εκείνα τα ταξίδια πίστης της τολμηρής περιπέτειας στις μεγάλες θάλασσες της ανεξερεύνητης αλήθειας, προς αναζήτηση των μακρινών ακτών της πνευματικής πραγματικότητας , όπως αυτή μπορεί να ανακαλυφθεί από το προοδευτικό ανθρώπινο μυαλό και να βιωθεί από την εξελιγμένη ανθρώπινη ψυχή.
Τετάρτη 12 Απριλίου 2017
Τρίτη 11 Απριλίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΙΝΗΣ-Η ψυχογονία και η ζωή της ψυχής (ομιλία#9)
Κυριακή 2 Απριλίου 2017
Σάββατο 1 Απριλίου 2017
-
βιντεο χωρίς σχόλια Η συγχώρεση είναι το κλειδί για την ευτυχία. Θα ξυπνήσω από αυτό το όνειρο ότι είμαι θνητός, γεμάτος σφά...
-
ΜΑΘΗΜΑ 117 - το μάθημα για τις 27 Απρίλη - Για την πρωινή και την βραδινή άσκηση: «Ο Θεός, εφόσον είναι Αγάπη, είναι και ευτυχία.» Ας θυμη...