Η μνησικακία βλάπτει σοβαρά την υγεία https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3362740224069156254#editor/target=post;postID=3703928652278912808

Η μνησικακία βλάπτει σοβαρά την υγεία

Η κατάθλιψη και το άγχος δεν είναι οι μόνες ψυχολογικές καταστάσεις που καταλήγουν σε ψυχοσωματικά προβλήματα, σκέφτηκαν οι ερευνητές και μελέτησαν τις ανθυγιεινές συνέπειες της… μνησικακίας. Μάθετε πώς να τις αντιμετωπίσετε.

Δημοσίευση | 22 Αυγούστου 2011Παλαιότερο των 360 ημερών

 3  0 0

Η ζωή μόνο δίκαιη δεν είναι και γι’ αυτό, κάθε μέρα βρίσκουμε πολλές αφορμές να θυμώσουμε. Πολύ συχνά, ωστόσο, δεν μένουμε εκεί, αλλά μας μένει για αρκετό καιρό η πικρία προς όσους μας αδίκησαν. Το να κρατάμε κακία, όμως, σύμφωνα με τους συγγραφείς του βιβλίου “Embitterment” μπορεί να έχει βλαβερές συνέπειες στην σωματική μας υγεία.

Η επίδραση των αρνητικών συναισθημάτων είναι τόσο έντονη που οι συγγραφείς θεωρούν ότι πρέπει να υπάρξει ένας νέος όρος διάγνωσης, που να αποκαλείται μετατραυματική διαταραχή «πικρίας», για όσους δεν μπορούν να συγχωρέσουν τους ανθρώπους που τους αδίκησαν, όπως αναφέρει η ιατρική συντάκτης του CNN Elizabeth Cohen.

Όπως και άλλα αρνητικά συναισθήματα –περιλαμβανομένων αυτών της κατάθλιψης και του στρες-η μνησικακία έχει σωματικές συνέπειες: υψηλή πίεση, αύξηση των παλμών, αυξημένο κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Όσο περισσότερο κρατάμε κακία, τόσο πιο πιθανό είναι τα αρνητικά μας συναισθήματα να επηρεάσουν την καρδιά και την υγεία μας.

«Τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η αρνητική πνευματική κατάσταση προκαλεί καρδιακά προβλήματα μας άφησαν έκπληκτους», δήλωσε ο Dr. Charles Raison, καθηγητής Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Emory University. «Τα ευρήματα είναι εξίσου στοιχειοθετημένα με αυτά για το κάπνισμα, και το μέγεθος των συνεπειών είναι το ίδιο», συμπλήρωσε.

Φυσικά, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τις στιγμές θυμού ή να νιώσουμε πικρία και μνησικακία κάποια στιγμή στην ζωή μας. Το ζήτημα είναι να μην το αφήσουμε να γίνει χρόνιο πρόβλημα και να διαιωνίζουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα. Γι’ αυτό και η συντάκτης του CNN δίνει μέσα από την ιατρική στήλη της συμβουλές για να μην αφήσετε τον θυμό σας να «φουντώσει».

*Ανοιχτείτε σε έναν φίλο σας σχετικά με αυτό που σας απασχολεί. 
*Να θυμάστε ότι δεν είστε ο μόνος άνθρωπος στον κόσμο στον οποίο έχουν φερθεί άδικα. 
*Σκεφτείτε αν θα πρέπει να αντιμετωπίσετε το πρόσωπο που σας προκάλεσε αυτά τα συναισθήματα. 
*Συνειδητοποιήστε ότι με το να κρατάτε κακία, βλάπτετε μόνο τον εαυτό σας. 
*Προσπαθήστε να δείτε τα πράγματα από την αντίθετη σκοπιά. Πηγή: Time.com 

     

Πώς να Ξεπεράσετε τη Μνησικακία

00:00

06:37

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Δεν μπορείτε με τίποτα να ξεχάσετε τα άσχημα πράγματα που έχει πει ή έχει κάνει ο σύντροφός σας. Τα σκληρά του λόγια και οι απερίσκεπτες πράξεις του έχουν καρφωθεί για τα καλά στο μυαλό σας. Ως αποτέλεσμα, η στοργή που νιώθατε άλλοτε για το ταίρι σας έχει δώσει τη θέση της στη μνησικακία. Φαίνεται πως η μόνη σας επιλογή είναι να υπομείνετε έναν γάμο χωρίς αγάπη. Κακίζετε το σύντροφό σας και για αυτό επίσης.

Να είστε σίγουροι ότι η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί. Πρώτα, όμως, σκεφτείτε ορισμένα πράγματα σε σχέση με τη μνησικακία.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΕΤΕ

Η μνησικακία δημιουργεί ένα βάρος που δεν αφήνει το γάμο σας να προχωρήσει

Η μνησικακία μπορεί να καταστρέψει έναν γάμο. Γιατί; Επειδή υποσκάπτει αυτές ακριβώς τις ιδιότητες πάνω στις οποίες πρέπει να χτίζεται ένας γάμος, όπως είναι η αγάπη, η εμπιστοσύνη και η πιστότητα. Κατά μία έννοια, λοιπόν, η μνησικακία δεν είναι το αποτέλεσμα ενός προβλήματος στο γάμο. Αποτελεί η ίδια πρόβλημα στο γάμο. Εύλογα, η Αγία Γραφή δηλώνει: “Κάθε μοχθηρή πικρία . . . ας αφαιρεθεί από εσάς”.—Εφεσίους 4:31.

Αν τρέφετε μνησικακία, κάνετε κακό στον εαυτό σας. Όταν τρέφετε μνησικακία, είναι σαν να χαστουκίζετε τον εαυτό σας και να περιμένετε να πονέσει ο άλλος. «Εκείνος για τον οποίο τρέφετε μνησικακία μέσα στην οικογένεια μπορεί να νιώθει μια χαρά, να απολαμβάνει τη ζωή του και να μην προβληματίζεται καθόλου για όλα αυτά», γράφει ο Μαρκ Ζίκελ στο βιβλίο του Οικογενειακές Ρήξεις και Γιατρειά (Healing From Family Rifts). Το ηθικό δίδαγμα; «Η μνησικακία πληγώνει πολύ περισσότερο εσάς από ό,τι το άτομο για το οποίο τη νιώθετε», λέει ο Ζίκελ.

Όταν τρέφετε μνησικακία, είναι σαν να χαστουκίζετε τον εαυτό σας και να περιμένετε να πονέσει ο άλλος

Η μνησικακία είναι θέμα επιλογής. Ορισμένοι μπορεί να το αμφισβητούν αυτό. Ίσως λένε: «Ο σύντροφός μου με έκανε να νιώσω έτσι». Το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτό το σκεπτικό ρίχνει το βάρος σε κάτι που δεν μπορείτε να ελέγξετε—τις πράξεις ενός άλλου ατόμου. Η Γραφή προσφέρει μια εναλλακτική προσέγγιση: «Ο καθένας ας αποδεικνύει τι είναι το δικό του έργο». (Γαλάτες 6:4) Δεν μπορούμε να ελέγξουμε αυτά που λέει ή κάνει ένα άλλο άτομο, αλλά μπορούμε να ελέγξουμε τη δική μας αντίδραση. Η μνησικακία δεν είναι η μόνη επιλογή.

 ΟΙ ΛΥΣΕΙΣ

Αναλάβετε την ευθύνη για τη μνησικακία σας. Είναι ομολογουμένως εύκολο να ρίξετε το φταίξιμο στο σύντροφό σας. Αλλά να θυμάστε ότι η μνησικακία είναι θέμα επιλογής. Επιλογή είναι και η συγχώρηση. Μπορείτε να επιλέξετε να ακολουθήσετε τη συμβουλή της Γραφής: «Ο ήλιος ας μη δύει βρίσκοντάς σας σε κατάσταση θυμού». (Εφεσίους 4:26) Το συγχωρητικό πνεύμα σάς δίνει την ευκαιρία να προσεγγίζετε τα προβλήματα του γάμου σας με καλύτερη διανοητική διάθεση.—Βιβλική αρχή: Κολοσσαείς 3:13.

Κάντε έντιμη αυτοεξέταση. Η Γραφή αναγνωρίζει ότι ορισμένοι άνθρωποι είναι “θυμώδεις” και “οργίλοι”. (Παροιμίες 29:22) Μήπως αυτή η περιγραφή σάς ταιριάζει; Αναρωτηθείτε: “Μήπως έχω την τάση να νιώθω πικρία; Πόσο εύκολα θίγομαι; Μήπως δημιουργώ συχνά ζήτημα με το παραμικρό;” Η Γραφή λέει ότι «αυτός που εξακολουθεί να μιλάει για κάποιο ζήτημα χωρίζει εκείνους που έχουν οικειότητα μεταξύ τους». (Παροιμίες 17:9· Εκκλησιαστής 7:9) Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στο γάμο. Αν έχετε, λοιπόν, την τάση να κρατάτε μνησικακία, αναρωτηθείτε: “Μήπως θα μπορούσα να κάνω περισσότερη υπομονή με το σύντροφό μου;”—Βιβλική αρχή: 1 Πέτρου 4:8.

Αποφασίστε τι είναι αληθινά σημαντικό. Η Γραφή λέει ότι υπάρχει «καιρός να σωπαίνει [κανείς] και καιρός να μιλάει». (Εκκλησιαστής 3:7) Δεν είναι ανάγκη να γίνεται συζήτηση για το κάθε πταίσμα. Μερικές φορές μπορείτε απλώς «να μιλάτε μέσα στην καρδιά σας, πάνω στο κρεβάτι σας, και να σωπαίνετε». (Ψαλμός 4:4) Όταν όντως νιώθετε την ανάγκη να μιλήσετε για κάποιο παράπονο, περιμένετε μέχρι να σας περάσει ο εκνευρισμός. «Όταν πληγώνομαι», λέει η Μπεατρίς, μια παντρεμένη γυναίκα, «προσπαθώ πρώτα να ηρεμήσω. Μερικές φορές, συνειδητοποιώ αργότερα ότι αυτό που έγινε δεν ήταν τελικά και τόσο σοβαρό, και έτσι μου είναι πιο εύκολο να μιλήσω με σεβασμό».—Βιβλική αρχή: Παροιμίες 19:11.

Κατανοήστε τι σημαίνει «συγχωρώ». Στην Αγία Γραφή, η λέξηἀφίημι, που χρησιμοποιείται στο πρωτότυπο ελληνικό κείμενο με την έννοια «συγχωρώ», κυριολεκτικά σημαίνει «αφήνω». Συνεπώς, το να συγχωρήσετε δεν προϋποθέτει ότι θα μικροποιήσετε το λάθος ή θα φέρεστε σαν να μην έγινε τίποτα. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι απλώς το αφήνετε να περάσει, αντιλαμβανόμενοι ότι η μνησικακία μπορεί να κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην υγεία σας και στο γάμο σας από ό,τι αυτό καθαυτό το λάθος.

ΒΑΣΙΚΑ ΕΔΑΦΙΑ

• «Να ανέχεστε ο ένας τον άλλον και να συγχωρείτε ο ένας τον άλλον ανεπιφύλακτα».—Κολοσσαείς 3:13.
• «Η αγάπη καλύπτει πλήθος αμαρτιών».—1 Πέτρου 4:8.
• «Η ενόραση του ανθρώπου ασφαλώς καταστέλλει το θυμό του, και είναι ωραίο το να παραβλέπει την παράβαση».—Παροιμίες 19:11.

ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΟ

Στη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας, παρατηρήστε τρία θετικά χαρακτηριστικά του συντρόφου σας. Στο τέλος της εβδομάδας καταγράψτε τα και πείτε του γιατί τα εκτιμάτε. Το να εστιάσετε την προσοχή σας στα θετικά θα σας βοηθήσει να καταπολεμήσετε τη μνησικακία.

ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=3362740224069156254#editor/target=post;postID=9091198157074939113

Η μνησικακία…

Η διαρκής αγανάκτηση ονομάζεται μνησικακία.Το να κουβαλάς μνησικακία σημαίνει να βρίσκεσαι σε μόνιμη κατάσταση «εναντίον», κι αυτός είναι ο λόγος που η μνησικακία συνιστά ένα μεγάλο μέρος του Εγώ πολλών ανθρώπων. Η συλλογική μνησικακία μπορεί να επιβιώνει επί αιώνες στον ψυχισμό ενός έθνους και να τροφοδοτεί έναν ατέρμονο κύκλο βίας.Η μνησικακία είναι ένα αρνητικό συναίσθημα που συνδέεται με ένα γεγονός στο, μερικές φορές μακρινό, παρελθόν, που διατηρείται ζωντανό με ψυχαναγκαστική σκέψη, επαναλαμβάνοντας την ιστορία του « τι μου έκανε κάποιος» ή «τι μας έκανε κάποιος» νοερά ή μεγαλόφωνα. Η μνησικακία θα μολύνει κι άλλες πλευρές της ζωής σου.
Απαιτεί ειλικρίνεια για να δεις αν τρέφεις ακόμα μνησικακία, αν υπάρχει κάποιος στη ζωή σου που δεν έχεις συγχωρήσει εντελώς, ένας «εχθρός». Αν ναι, απόκτησε επίγνωση της μνησικακίας, τόσο στο επίπεδο των σκέψεων όσο και του συναισθήματος, δηλαδή,  έχε επίγνωση των σκέψεων που τη διατηρούν ζωντανή και νιώσε το συναίσθημα που είναι η απόκριση του σώματος σ’ αυτές τις σκέψεις. Μην  προσπαθήσεις να παραιτηθείς από τη μνησικακία. 
Η προσπάθεια παραίτησης, συγχώρεσης, δε λειτουργεί. 
Η συγχώρεση έρχεται φυσικά όταν δεις ότι η μνησικακία δεν έχει άλλο σκοπό πέρα από το να ισχυροποιεί μια ψευδή αίσθηση εαυτού, να διατηρεί το Εγώ στη θέση του. Βλέπω σημαίνει ελευθερώνομαι. 

Η διδασκαλία του Χριστού «Συγχωρήστε τους εχθρούς σας» σημαίνει ουσιαστικά τη διάλυση μιας από της κύριες εγωικές δομές στον ανθρώπινο νου.

Το παρελθόν δεν έχει δύναμη να σε σταματήσει από το να είσαι παρών τώρα. Μόνο η μνησικακία μας για το παρελθόν μπορεί να το κάνει. Και τι είναι η μνησικακία;
Η αποσκευή της παλιάς σκέψης και συναισθήματος.

«Eckhar Tolle  «Για μια νέα ζωή»

ΜΝΗΣΙΚΑΚΙΑ http://despinatriantou.blogspot.gr/2010/10/blog-post.html

Μνησικακία

Με ρωτάς για την μνησικακία; Είσαι πολύ τολμηρή. Με προκαλείς να ανοίξω τους ασκούς του Αιόλου, να ξεπηδήσουν όλα τα μαύρα συναισθήματα έξω και άντε να σωθούμε.
Ως μνησίκακο άνθρωπο (ή ανθρωπάκο σωστότερα) ονομάζουμε αυτόν που δεν ξεχνά το κακό που του έκαναν: 1η περίπτωση, ή το κακό που νομίζει ότι του έκαναν: 2η περίπτωση, μισεί το δράστη και επιδιώκει να τον εκδικηθεί. Με άλλα λόγια η μνησικακία εμπεριέχει το μίσος, την δίψα για εκδίκηση, κλπ, κλπ.
Σχετικά με την 1η περίπτωση του μνησίκακου δεν έχω να πω πάρα πολλά πράγματα. Νομίζω ότι ισχύουν όλα αυτά που σου είπα για το μίσος. Ένας πραγματικός άνθρωπος δε θα αναλωθεί κυνηγώντας την εκδίκηση. Εάν κάποιος του προκάλεσε κακό, θα προχωρήσει τη ζωή του, δε σου λέω ότι θα συγχωρήσει κιόλας, ούτε ότι θα ξεχάσει. Απλά θα προσπεράσει. Και θα σου ξαναπώ: η μνησικακία δημιουργεί μνησικακία, ακριβώς όπως και το μίσος.
Θα προχωρήσω λοιπόν στην 2η μνησικακία, η οποία ζει και βασιλεύει γύρω μας. Τι εννοώ; Νομίζει κάποιος, ότι κάποιος άλλος του έχει κάνει κάτι κακό, ότι κάποιος άλλος του φταίει και ξεκινά έτσι μία διαδικασία εκδίκησης χωρίς τέλος. Προφανώς η εύκολη λύση είναι να ρίχνουμε τις κακοτοπιές μας και τα «λάθη» μας σε κινήσεις και τρικλοποδιές άλλων. Όχι, ότι δικαιολογώ την 1η μνησικακία, όχι. Απλά σε αυτήν υπάρχει μια υπαρκτή αφορμή για τους μνησίκακους, στην 2η ούτε αυτό δεν υπάρχει.
Τριγύρω μας, και ιδιαίτερα στους χώρους εργασίας, υπάρχουν άνθρωποι που νομίζουν ότι το μόνο μέλημα που έχουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι είναι να τους δυσκολεύουμε τη ζωή. Και επειδή αυτό νομίζουν και έχουν πείσει και τους εαυτούς τους, ίσως και κάποιους αφελείς από τον περίγυρο, ξεκινούν δυναμικά την κούρσα της εκδίκησης. Καταλαβαίνεις ότι ως αποδέκτης της 2ης μνησικακίας μένεις λιγάκι σαστισμένος. Δεν ξέρεις πώς να φερθείς, τι να κάνεις για να βγάλεις τον μνησίκακο από την μιζέρια του, να σωθεί αυτός να σωθείς και εσύ. Τι να κάνεις για να αντιμετωπίσεις αυτήν την φτιασιδωμένη μνησικακία; Πώς να της βγάλεις τη μάσκα, αφού πάντα κάτι θα υπάρχει από κάτω. Η 2η μνησικακία χωράει τα απωθημένα, τη ζήλια του αποστολέα, τις μη εκπληρωμένες του προσδοκίες, γενικά τα χωράει όλα. Ανοίγει το στόμα της και καταπίνει όλα τα συναισθήματα του αποστολέα, καταπίνει ό,τι βρίσκει και τελικά τον καταπίνει ολόκληρο.
Ταιριαστό παράδειγμα για την 2η μνησικακία αποτελεί το γνωστό σε όλους μας σπουργίτι του Αρκά. Νομίζει ότι για όλα φταίει ο πατέρας του, από το ότι γεννήθηκε απλό γκρι σπουργίτι και όχι εξωτικό πουλί, μέχρι το ότι η γη γυρίζει. Μέσα του έχει φωλιάσει η απέχθεια και το μίσος για τον πατέρα του. Προσπαθεί να τον εκδικείται κάθε μέρα λέγοντας του προσβλητικά λόγια, κλπ. Και από την άλλη πλευρά, εμείς ως αναγνώστες διαβάζοντας τις ιστορίες του, γελάμε. Γελάμε, γιατί σοφά ο Αρκάς έχει ταιριάξει απίστευτα το χιούμορ με την μνησικακία. Από μακριά ως θεατής βλέπεις τον μνησίκακο τόσο τραγικά αστείο, όσο και το σπουργίτι.
Η δική μου σχέση με την μνησικακία; Με την 1η μνησικακία δεν έχουμε γνωριστεί, ούτε ως αποστολέας της, ούτε ως αποδέκτης. Με την 2η όμως τα λέμε συχνά πυκνά.
Δυστυχώς έχω τριγύρω μου τέτοιους ανθρώπους-σπουργίτια. Λες και φταίω εγώ που δεν γεννήθηκαν ροζ πουλιά με ψηλά πόδια, αλλά γεννήθηκαν σπουργίτια; Δεν ξέρω πώς να διαχειριστώ αυτήν την δίψα για ανταπόδοση του υποτιθέμενου κακού που τους έχω κάνει. Το μόνο που μπορώ να απαντήσω σε όλους αυτούς είναι ότι δεν έχω τόσο ελεύθερο χρόνο ώστε να τον σπαταλήσω για να σχεδιάζω παγίδες. Στα μάτια μου πλέον δε φαίνονται απλά αστείοι, αλλά έχουν αγγίξει την γελοιότητα. Το μήνυμα που θα ήθελα να τους περάσω είναι : Άνθρωποι - σπουργίτια της ζωής μου δεν μού προσφέρετε πια ούτε γέλιο. Μήπως ήρθε η ώρα να αναλογισθεί ο κάθε ένας από εσάς ποια είναι τα πραγματικά εμπόδια που δεν σας αφήνουν να γίνετε εξωτικά πουλιά; Σίγουρα δεν είμαι εγώ!!!
………………………………………………………….

Ραντεβού την άλλη Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου με το συναίσθημα της μισαλλοδοξίας.

Μνησικακία http://www.tokleidi.com/2013/06/mnisikakia/

• ΓΕΝΙΚΑ / ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
• 1

Μνησικακία

BY ΤΟΚΛΕΙΔΙ · PUBLISHED 20 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013 · UPDATED 1 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Σύμφωνα με το λεξικό η λέξη μνησικακία είναι γνώρισμα του ανθρώπου που δεν ξεχνά τη βλάβη που του προκάλεσαν καθώς τρέφεται από το μίσος του για το δράστη και την επιδίωξη να τον εκδικηθεί. Μνησικακία στην ψυχολογία είναι το δυσάρεστο συναίσθημα ότι κάποιος απολαμβάνει ένα ή περισσότερα προνόμια με ανάρμοστο και άνισο τρόπο. Η προκύπτουσα αγανάκτηση γεννά τον ενδο- και δια-ταξικό ανταγωνισμό. Η εκδικητικότητα, η μνησικακία και ο φθόνος συχνά συνυπάρχουν στο άτομο.

Φθόνος που βγαίνει από το ρήμα φθίνω που σημαίνει μειώνομαι, λιγοστεύω, συρρικνώνομαι. Πράγματι, ο φθόνος μας μειώνει την α-φθονία. Ο φθόνος, ένα καθολικό συναίσθημα που συναντιέται σε όλες τις εποχές και τους πολιτισμούς «παρουσιάζεται ως ψυχαναγκαστική σύγκριση του υποκειμένου με τον άλλο, χωρίς να έχει πραγματικά σχέση μαζί του», θέλει μόνο να τον δει να ταπεινώνεται, να απογυμνώνεται, χωρίς ο ίδιος να έχει πραγματικό όφελος από αυτό. Έχει όμως ένα φαντασιακό όφελος: βλέπει την φαντασιακή του εικόνα εξυψωμένη, μη αμφισβητούμενη από την εικόνα του άλλου, ως ανταγωνιστή.

Τα άτομα που παρουσιάζουν αυτά τα γνωρίσματα δεν είναι πάντα αντικειμενικά και αρνούνται να συνειδητοποιήσουν πως επικρίνοντας τον έξω κόσμο απλά υπεκφεύγουν την κριτική εναντίον του εαυτού τους και υποτιμούν τον κόσμο γύρω τους για να μην υποτιμήσουν τον εαυτό τους. Σε γενικές γραμμές οι άνθρωποι που κρίνουν τα πάντα και τους πάντες γύρω τους μοιάζουν να έχουν πολλή αυτοπεποίθηση αλλά στην πλειοψηφία τους είναι πολύ ευάλωτα άτομα με ιδιαίτερα χαμηλή αυτοεκτίμηση. Το να είναι ένα άτομο επικριτικό είναι σαφής ένδειξη ότι κάτω από την στιβαρή επιφάνεια υπάρχει μια ισχυρή τάση στο άτομο για εσωτερική κριτική.

Είναι σημαντικό αυτά τα άτομα να συνειδητοποιήσουν ότι η περιφρόνηση και η μνησικακία που δείχνουν για τους γύρω τους είναι οι σκέψεις που ζουν μέσα στο μυαλό τους. Αρνητικές σκέψεις, αρνητικά συναισθήματα, που πηγάζουν μέσα από αυτούς και όχι απ’ τους γύρω τους. Η περιφρόνηση, ο φθόνος, η μνησικακία μας γεμίζουν με αρνητικά συναισθήματα και συνοδεύονται από αρνητικές ενέργειες που μπορεί να μας οδηγήσουν στην απόσυρση, στην απομόνωση και στην κοινωνική εξαθλίωση.

Το άτομο που αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα θα πρέπει να κάνει μια βαθιά ενδοσκόπηση ώστε να κατανοήσει τους λόγους που τον οδήγησαν σε αυτά τα αρνητικά συναισθήματα. Θα πρέπει να μάθει να συγχωρεί και να αφήνει πίσω τις άσχημες στιγμές του παρελθόντος, για να μην κάνει και το παρόν του άσχημο. Όταν μπορέσετε να συγχωρέσετε τον εαυτό σας και τους άλλους και να σταματήσετε να είστε φυλακισμένοι στο μίσος και στο φθόνο τότε θα μπορέσετε να αγαπήσετε τη ζωή σας. Επιλέξτε τις λέξεις σας προσεκτικά – δεν μπορείτε να τις πάρετε πίσω από τη στιγμή που τις είπατε. Τα σκληρά λόγια είναι σαν σφαίρες – μπορούν να αφήσουν βαθιές πληγές. Και τις περισσότερες φορές, το να πείτε «συγγνώμη» δεν είναι αρκετό για να επουλωθούν οι πληγές που προξενήσατε σε κάποιον.

Το Κλειδί της Σκέψης – tokleidi.wordpress.com

Βιβλιογραφία: Φθόνος και Μνησικακία, Θ. Λίποβατς – Νίκος Δεμερτζής, Εκδ. Πόλις
arisgiavris.gr
dailyarticle.gr

• 960
  
• 1
  

Διαβάστε Επίσης:

195

195


Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους αδελφούς μας να στηρίξουν τα κουρασμένα τους κεφάλια πάνω στους ώμους μας καθώς αναπαύονται για λίγο. Προσφέρουμε ευχαριστίες γι αυτούς. Διότι αν μπορούμε να τους καθοδηγήσουμε προς την ειρήνη που θέλουμε να βρούμε, ο δρόμος ανοίγει επιτέλους για εμάς. Μία αρχαία πόρτα ταλαντεύεται ανοιχτή και πάλι ∙ ένας Λόγος από παλιά ξεχασμένος ηχεί και πάλι στην μνήμη μας, και αποκτά ξανά καθαρότητα καθώς εμείς είμαστε και πάλι πρόθυμοι ν’ ακούσουμε.

ΜΑΘΗΜΑ 195

Πορεύομαι με ευγνωμοσύνη στον δρόμο της Αγάπης.

1. Η ευγνωμοσύνη είναι ένα μάθημα δύσκολο να μαθευτεί για κείνους που βλέπουν τον κόσμο εσφαλμένα. Το περισσότερο που μπορούν να κάνουν είναι να βλέπουν τον εαυτό τους να είναι καλύτερα από άλλους. Και προσπαθούν να είναι ικανοποιημένοι διότι κάποιος άλλος φαίνεται πως υποφέρει περισσότερο από αυτούς. Πόσο αξιολύπητες και υποτιμητικές είναι τέτοιες σκέψεις! Γιατί ποιος έχει λόγο να ευχαριστεί επειδή οι άλλοι έχουν λιγότερο; Και ποιος υποφέρει λιγότερο διότι βλέπει έναν άλλο να υποφέρει περισσότερο; Η ευγνωμοσύνη σου οφείλεται σε Αυτόν μόνο που έκανε κάθε αιτία για θλίψη να εξαφανιστεί από όλο τον κόσμο.

2. Είναι παρανοϊκό να προσφέρεις ευχαριστίες για τα βάσανα. Αλλά είναι εξίσου παρανοϊκό να μην μπορείς να δείξεις ευγνωμοσύνη σε Έναν ο Οποίος σου προσφέρει τα σίγουρα μέσα όπου όλος ο πόνος θεραπεύεται, και τα βάσανα αντικαθίστανται με γέλιο και ευτυχία. Ούτε οι έστω εν μέρει πνευματικά υγιείς θα μπορούσαν ν’ αρνηθούν να κάνουν τα βήματα που καθοδηγεί Αυτός, και ν’ ακολουθήσουν με τον τρόπο που τους ορίζει Αυτός, για να διαφύγουν από μία φυλακή που νόμιζαν ότι δεν περιείχε καμία πόρτα προς την ελευθερία που τώρα αντιλαμβάνονται .

3. Ο αδελφός σου είναι «εχθρός» σου διότι σ’ αυτόν βλέπεις τον αντίπαλο για την ειρήνη σου ∙ έναν ληστή που σου παίρνει την χαρά, και δεν σου αφήνει τίποτα παρά μαύρη απελπισία τόσο πικρή και αδυσώπητη που δεν απομένει πια καμιά ελπίδα. Τώρα είναι η εκδίκηση το μόνο που υπάρχει για να ευχηθείς. Τώρα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να τον ρίξεις κάτω να κείτεται νεκρός μαζί με σένα, το ίδιο άχρηστος όσο κι εσύ ∙ με τόσο λίγα μέσα στα άπληστα δάχτυλά του όπως και στα δικά σου.

4. Δεν προσφέρεις στον Θεός την ευγνωμοσύνη σου επειδή ο αδελφός σου είναι περισσότερο σκλάβος από σένα, ούτε είναι δυνατόν να εξαγριώνεσαι δίκαια αν φαίνεται πιο ελεύθερος. Η αγάπη δεν κάνει συγκρίσεις. Και η ευγνωμοσύνη μπορεί να είναι ειλικρινής μόνο αν είναι ενωμένη με την αγάπη. Προσφέρουμε τις ευχαριστίες μας στον Θεό τον Πατέρα μας που όλα τα πράγματα θα βρουν την ελευθερία τους σε μας. Ποτέ δεν θα συμβεί μερικά να αποδεσμευτούν ενώ άλλα θα είναι ακόμα δέσμια. Γιατί ποιος μπορεί να παζαρεύει στο όνομα της αγάπης;

5. Επομένως δίνε τις ευχαριστίες σου, αλλά με ειλικρίνεια. Και άφησε την ευγνωμοσύνη σου να κάνει χώρο σε όλους όσους επιθυμούν να αποδράσουν μαζί σου∙ τους ασθενείς, τους αδύναμους, τους ενδεείς και τους φοβισμένους, και εκείνους που θρηνούν κάποια φαινομενική απώλεια ή νιώθουν φαινομενικό πόνο, που βασανίζονται από κρύο ή πείνα, ή περπατούν τον δρόμο του μίσους και το μονοπάτι του θανάτου. Όλοι αυτοί έρχονται μαζί σου. Ας μην συγκρίνουμε τον εαυτό μας με αυτούς, γιατί έτσι τους διχάζουμε από την επίγνωση ενότητας που μοιραζόμαστε μαζί τους, όπως και αυτοί την μοιράζονται μαζί μας.

6. Ευχαριστούμε τον Πατέρα μας μόνο για ένα πράγμα ∙ για το ότι δεν είμαστε διαχωρισμένοι από κανένα ζωντανό πράγμα, άρα είμαστε ένα μαζί Του. Και χαιρόμαστε που δεν μπορούν ποτέ να γίνουν εξαιρέσεις που να μειώσουν την ολότητά μας, ούτε να τραυματίσουν ή ν’ αλλάξουν την λειτουργία μας να ολοκληρώνουμε τον Ένα ο Οποίος είναι ο Ίδιος ολοκλήρωση. Δίνουμε τις ευχαριστίες μας για κάθε ζωντανό πράγμα, γιατί ειδάλλως δεν προσφέρουμε ευχαριστίες για τίποτα, και δεν θα μπορούμε ν’ αναγνωρίσουμε τα δώρα του Θεού προς εμάς.

7. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τους αδελφούς μας να στηρίξουν τα κουρασμένα τους κεφάλια πάνω στους ώμους μας καθώς αναπαύονται για λίγο. Προσφέρουμε ευχαριστίες γι αυτούς. Διότι αν μπορούμε να τους καθοδηγήσουμε προς την ειρήνη που θέλουμε να βρούμε, ο δρόμος ανοίγει επιτέλους για εμάς. Μία αρχαία πόρτα ταλαντεύεται ανοιχτή και πάλι ∙ ένας Λόγος από παλιά ξεχασμένος ηχεί και πάλι στην μνήμη μας, και αποκτά ξανά καθαρότητα καθώς εμείς είμαστε και πάλι πρόθυμοι ν’ ακούσουμε.

8. Περπάτα, λοιπόν, με ευγνωμοσύνη στον δρόμο της αγάπης. Γιατί το μίσος ξεχνιέται όταν αφήνουμε κατά μέρος τις συγκρίσεις. Τι άλλο εμπόδιο προς την ειρήνη παραμένει; Ο φόβος προς τον Θεό επιτέλους ακυρώνεται, και συγχωρούμε χωρίς να συγκρίνουμε. Έτσι δεν γίνεται να παραβλέπουμε κάποια πράγματα, ενώ άλλα να τα κρατούμε ακόμα κλειδωμένα ως «αμαρτίες». Όταν η συγχώρεσή σου είναι ολοκληρωτική θα έχεις και απόλυτη ευγνωμοσύνη , διότι θα βλέπεις ότι τα πάντα έχουν κερδίσει το δικαίωμά τους στην αγάπη με το να είναι γεμάτα αγάπη, όπως ο Εαυτός σου.

9. Σήμερα μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε την ευγνωμοσύνη αντί για τον θυμό, την κακία και την εκδίκηση. Μας έχουν δοθεί τα πάντα. Αν αρνούμαστε να το αναγνωρίσουμε, άρα ο κλήρος μας δεν είναι η πικρία μας, και μία αντίληψη για τον εαυτό μας που θεωρεί ότι είμαστε σε ένα τόπο ανηλεούς καταδίωξης, όπου καταδιωκόμαστε ασταμάτητα, και σπρωχνόμαστε από εδώ και από εκεί δίχως μία σκέψη φροντίδας για εμάς ή το μέλλον μας. Η ευγνωμοσύνη γίνεται η μοναδική σκέψη με την οποία αντικαθιστούμε αυτές τις παρανοϊκές αντιλήψεις. Ο Θεός έχει νοιαστεί για μας, και μας αποκαλεί Υιό. Τι άλλο μπορεί να είναι σπουδαιότερο από αυτό;

10. Η ευγνωμοσύνη μας θα προετοιμάσει τον δρόμο γι Αυτόν, και θα συντομεύσει τον χρόνο μάθησής μας περισσότερο από ό,τι ονειρεύτηκες ποτέ. Η ευγνωμοσύνη πάει χέρι - χέρι με την αγάπη, και εκεί όπου είναι η μία βρίσκεται και η άλλη. Γιατί η ευγνωμοσύνη δεν είναι παρά μια πλευρά της Αγάπης που είναι η Πηγή όλης της δημιουργίας. Ο Θεός δίνει τις ευχαριστίες Του σε σένα, τον Υιό Του, γιατί είσαι αυτό που είσαι ∙ η δική Του ολοκλήρωση και η Πηγή της αγάπης, μαζί με Αυτόν. Η ευγνωμοσύνη σου προς Αυτόν είναι ένα με την δική Του προς εσένα. Γιατί η αγάπη δεν μπορεί να περπατά σε κανένα δρόμο άλλο εκτός από τον δρόμο της ευγνωμοσύνης, και έτσι πηγαίνουμε εμείς που πορευόμαστε στον δρόμο που οδηγεί στον Θεό

194 -

ΜΑΘΗΜΑ 194

Εναποθέτω το μέλλον μου στα Χέρια του Θεού

1. Η σημερινή ιδέα κάνει άλλο ένα βήμα προς την γρήγορη σωτηρία, και πραγματικά είναι ένα άλμα γιγαντιαίο! Τόσο μεγάλη είναι η απόσταση που καλύπτει, που σε αφήνει μόνο λίγο έξω από τον Ουρανό, με τον προορισμό μπροστά στα μάτια σου και τα εμπόδια πίσω σου. Το πόδι σου πατά στις πρασιές που σε καλωσορίζουν στην θύρα του Ουρανού ∙ στο ήσυχο και γαλήνιο μέρος, όπου αναμένεις με βεβαιότητα το τελευταίο βήμα που κάνει ο Θεός. Πόσο έχουμε προχωρήσει αλήθεια από την γη! Πόσο κοντά πλησιάζουμε στον στόχο μας! Πόσο μικρό είναι το ταξίδι που έχουμε ακόμα να κάνουμε!

2. Αποδέξου την σημερινή ιδέα, και έχεις προσπεράσει όλο το άγχος, όλες τις λακκούβες της κόλασης, όλη την μαυρίλα της κατάθλιψης, τις σκέψεις της αμαρτίας, και τον όλεθρο που προκαλεί η ενοχή. Δέξου την σημερινή ιδέα, και απελευθερώνεις τον κόσμο από την αιχμαλωσία ξεσφίγγοντας τις βαριές αλυσίδες που κλείδωναν την πόρτα προς την ελευθερία του. Σώζεσαι, και η σωτηρία σου γίνεται έτσι το δώρο που δίνεις στον κόσμο, διότι εσύ το έχεις λάβει.

3. Ούτε μία στιγμή δεν νιώθεις θλίψη, δεν βιώνεις πια πόνο ούτε αντιλαμβάνεσαι απώλεια. Ούτε για μία στιγμή η λύπη δεν βρίσκει θρόνο, όπου να λατρεύεται με πίστη. Ούτε μια στιγμή δεν μπορεί να πεθάνει κανένας. Κι επομένως η κάθε στιγμή που δίδεται στον Θεό καθώς περνά, και η επόμενη που Του έχει ήδη δοθεί, γίνεται τώρα η ώρα της απελευθέρωσης σου από την δυστυχία, τον πόνο και από τον ίδιο τον θάνατο ακόμα.

4. Ο Θεός κρατά το μέλλον σου όπως κρατά και το παρελθόν και το παρόν. Είναι ένα γι Αυτόν, άρα θα πρέπει να είναι ένα και για σένα. Όμως, σε αυτό τον κόσμο, η προσωρινή ακολουθία φαίνεται ακόμα αληθινή. Επομένως δεν σου ζητείται να καταλάβεις την έλλειψη ακολουθίας που βρίσκεται πραγματικά στον χρόνο. Σου ζητείται, απλά, να απελευθερώσεις το μέλλον, και να το εναποθέσεις στα Χέρια του Θεού. Και θα νιώσεις ότι έχεις αφήσει και το παρελθόν και το παρόν στα Χέρια Του, διότι το παρελθόν δεν θα σε τιμωρεί πια, και ο τρόμος για το μέλλον θα είναι πια χωρίς νόημα.

5. Απελευθέρωσε το μέλλον. Γιατί το παρελθόν έχει φύγει, και αυτό που είναι παρόν, ελευθερωμένο από το κληροδότημα θλίψης και δυστυχίας, του πόνου και της απώλειας, γίνεται η στιγμή κατά την οποία ο χρόνος ξεφεύγει από τα δεσμά των ψευδαισθήσεων όπου μέχρι τώρα διένυε την αξιολύπητη αναπόφευκτη πορεία του. Τότε, κάθε στιγμή που ήταν μέχρι τώρα σκλάβα στον χρόνο μεταμορφώνεται σε ιερή στιγμή, όπου το φως που υπήρχε κρυμμένο μέσα στον Υιό του Θεού ελευθερώνεται για να ευλογήσει τον κόσμο. Τώρα αυτός είναι ελεύθερος, και όλη του η δόξα λάμπει πάνω σε ένα κόσμο που έχει απελευθερωθεί μαζί του, για να μοιραστεί την ιερότητά του.

6. Αν μπορέσεις να δεις το σημερινό μάθημα ως την απελευθέρωση που είναι πραγματικά, δεν θα διστάσεις να του αφιερώσεις όση συνεπή προσπάθεια μπορείς, για να το κάνεις μέρος δικό σου. Καθώς αυτό θα γίνεται η σκέψη που κυβερνά το νου σου, μία συνήθεια στο ρεπερτόριο της επίλυσης των προβλημάτων σου, ένας τρόπος γρήγορης αντίδρασης στον πειρασμό, επεκτείνεις την μάθησή σου στον κόσμο. Και καθώς μαθαίνεις να βλέπεις την σωτηρία σε όλα τα πράγματα, έτσι και ο κόσμος θα αντιλαμβάνεται ότι σώζεται.

7. Ποια ανησυχία μπορεί να καταπονήσει τώρα αυτόν που παραδίδει το μέλλον του στα στοργικά Χέρια του Θεού; Τι είναι δυνατόν να υποφέρει; Τι μπορεί να του προξενήσει πόνο, ή να του φέρει εμπειρία απώλειας; Τι είναι δυνατόν να φοβηθεί; Και τι άλλο είναι δυνατόν να βλέπει εκτός από αγάπη; Γιατί αυτός που έχει ξεφύγει από τον φόβο για τον μελλοντικό πόνο έχει βρει τον δρόμο του προς την τωρινή ειρήνη, και την βεβαιότητα ότι απολαμβάνει μια φροντίδα που ο κόσμος δεν είναι δυνατόν να απειλήσει.. Είναι σίγουρος ότι η αντίληψή του μπορεί να είναι εσφαλμένη, αλλά δεν θα του λείψει η διόρθωση. Είναι ελεύθερος να διαλέξει ξανά όταν πέφτει σε πλάνη ∙ ν’ αλλάξει γνώμη όταν κάνει λάθος.

8. Εναπόθεσε, λοιπόν, το μέλλον σου στα Χέρια του Θεού. Γιατί έτσι καλείς την μνήμη Εκείνου να γυρίσει, αντικαθιστώντας όλες τις σκέψεις αμαρτίας, και κακού με την αλήθεια της αγάπης. Νομίζεις ότι ο κόσμος δεν θα κερδίσει από αυτό, και κάθε ζωντανό πλάσμα δεν θα ανταποκριθεί με θεραπευμένη αντίληψη; Όποιος εμπιστεύεται τον εαυτό του στον Θεό έχει επίσης εναποθέσει και τον κόσμο μέσα σε Χέρια τα οποία ο ίδιος έχει επικαλεστεί για παρηγοριά και ασφάλεια. Αφήνει κατά μέρος τις αρρωστημένες ψευδαισθήσεις του κόσμου μαζί με τις δικές του, και προσφέρει γαλήνη και στους δύο.

9. Τώρα σωζόμαστε πραγματικά. Γιατί στα Χέρια του Θεού αναπαυόμαστε ξέγνοιαστοι, σίγουροι ότι μόνο καλό μπορεί να έρθει σε μας. Αν ξεχαστούμε, θα ενθαρρυνθούμε ξανά, ευγενικά.. Αν δεχτούμε μια σκέψη μη συγχώρεσης, αυτή γρήγορα θα αντικατασταθεί με την αντανάκλαση της αγάπης. Και αν πέσουμε στον πειρασμό να επιτεθούμε, θα επικαλεστούμε Αυτόν που φρουρεί την ανάπαυσή μας να κάνει την επιλογή για λογαριασμό μας και ν’ αφήσει τον πειρασμό μακριά πίσω μας. Τώρα πια ο κόσμος δεν είναι εχθρός μας. γιατί έχουμε επιλέξει να είμαστε φίλοι του.