ΜΥΣΤΙΚΙΣΜΟΣ ESOTERIKA

Ο Μυστικισμός σκοπεύει στην ταχύτερη δυνατή επίτευξη της Θείας Ένωσης της ψυχής με την πρωταρχική Πηγή της. Για να το πετύχει αυτό, ελαχιστοποιεί όλα όσα ευθύνονται για το διαχωρισμό αυτό. Θεμελιώδες δόγμα όλων των μυστικιστικών σχολών είναι αυτό της Μη Πραγματικότητος. Όποτε συναντούμε μία σχολής σκέψης, η οποία κάνει σαφή διάκριση μεταξύ του Πλασματικού και του Πραγματικού και αναζητά να αποβάλλει τη μορφή από τη συνείδηση, ώστε να διατηρηθεί η δεύτερη, δικαίως μπορούμε να την κατατάξουμε στα χαρακτηριστικά δείγματα του μυστικισμού.

Ο Αποκρυφισμός, από την άλλη μεριά, δέχεται τα φαινομενικά ως αρκετά πραγματικά αν και όχι αληθινά, εάν χρησιμοποιούμε τον όρο αληθινό με την τεχνική μυστικιστική του έννοια ως αιώνιο και αυθύπαρκτο. Σκοπός του αποκρυφιστή είναι να οργανώσει και να εξουσιάσει τα φαινόμενα και να τα φέρει σε αρμονία με τον αιώνιο νόμο του Αληθινού.

Ο μυστικιστής απορρίπτει το φαινομενικό κόσμο και επιδιώκει να αποδράσει στον Αληθινό, ενώ ο αποκρυφιστής, ακόμα κι όταν εντοπίζει και δραπετεύει για λίγο στον Αληθινό, στέκεται στον κόσμο των φαινομένων και επιδιώκει να τον θέσει κάτω από τον έλεγχο της δικής του θέλησης.

Ο αποκρυφιστής, ενώ συμφωνεί θεωρητικά με την άποψη του μυστικιστή, προτιμά τους όρους Αιώνιο και Εφήμερο από το Αληθινό και Ψευδές, παρά ταύτα υποστηρίζει ότι κάτι μπορεί να είναι θεωρητικά ΜΗ αληθινό, ακόμα κι αν πρακτικά αποδεικνύεται απόλυτα το αντίθετο και με κάθε δυνατό εφαρμόσιμο υπολογισμό στον χρόνο και το χώρο.

Σε αυτό ο μυστικιστής απαντά ότι η ψυχή απελευθερώνεται καλύτερα από τα πρόσκαιρα, αν εξοικειώνεται με την ιδέα ότι τα πάντα πέρα από το αιώνιο είναι ΜΗ αληθινά.

Τελικά, εάν δεχθούμε τους ορισμούς της Φόρτσιουν για το μυστικισμό, ότι σε γενικές γραμμές αναζητά το Αληθινό / Αιώνιο συνεχώς και αγνοεί συνεχώς το Ψευδές / Πρόσκαιρο, τότε αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε πόσο δύσκολο είναι να είναι κάποιος μυστικιστής, ενώ ζει μέσα στην κοινωνία. Είναι αρκετά πιο εύκολο να είναι κάποιος μυστικιστής ενώ έχει αποσυρθεί από την κοινωνία. Δεν είναι αδύνατο, απλά δύσκολο. Φυσικά, δεν είναι εύκολο για κάποιον να είναι ούτε αποκρυφιστής και δεν επιθυμώ να θέσω το μυστικισμό σε υπέρτερη θέση σε σχέση με τον αποκρυφισμό δηλώνοντας ότι είναι δυσκολότερο να είναι κάποιος μυστικιστής, επιτρέποντας πιθανά σε οποιονδήποτε να συμπεράνει ότι πρέπει να είναι και καλύτερος ο μεν από τον δε. Δεν έγραψα κάτι τέτοιο και σαφώς, ούτε καν το υπαινίχθηκα.

Νομίζω ότι ο μυστικισμός δε χαίρει ουδεμίας συμπάθειας στο σημερινό κόσμο. Αρκετοί έχουν μία ακαθόριστη εικόνα για το μυστικισμό, όπως μονάζουσες καλόγριες με όρκους σιωπής ή Ανατολίτικους γιόγκι οι οποίοι τραγουδούν «Ωμ» για ατελείωτες ώρες.

θεωρώ σημαντικό να αναπτύσσει κάποιος και τις δύο όψεις του, όσο μπορεί, έως ότου δυνηθεί να επιλέξει εκείνη την ατραπό την οποία θεωρεί πιο ενδεδειγμένη.