ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΜΑΘ 32 ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΑΡΑ ΕΝΤΜΟΝΤΧθες, ασκήσαμε τη σκέψη ότι «δεν είμαι το θύμα του κόσμου που βλέπω». (M.31) Αυτό το Μάθημα μας λέει γιατί συμβαίνει αυτό. Είναι επειδή εφεύραμε αυτόν τον κόσμο που βλέπουμε. Αν το εφεύραμε εμείς, πώς μπορούμε να γίνουμε θύμα του; Είναι η δική μας ιστορία, το όνειρό μας και το σενάριο που έχουμε γράψει, αλλά δεν γνωρίζουμε ότι το έχουμε κάνει. Γιατί? Γιατί η ιστορία γράφτηκε από το μέρος του μυαλού που επέλεξε το εγώ. Είναι το λάθος μυαλό που είναι τώρα το πεδίο του εγώ. Μεταξύ του λάθος μυαλού και του σωστού νου είναι ο λήπτης απόφασης, ένας όρος που χρησιμοποιείται από τον Ken Wapnick για το μέρος του νου που επιλέγει, αν και αυτός ο όρος δεν εμφανίζεται απευθείας στο Μάθημα. Αυτός που παίρνει τις αποφάσεις είναι ο Υιός του Θεού που φαινόταν να χωρίζεται από τον Θεό και επέλεξε να ταυτιστεί με το εγώ. Ως αποτέλεσμα, ο Υιός δεν θυμάται το σωστό μυαλό όπου βρίσκεται η αλήθεια. Ο χωρισμός όμως δεν άλλαξε την πραγματικότητα.ΜΑΘΗΜΑ 32
Η σημερινή ιδέα εξηγεί γιατί μπορείς να βλέπεις τον συνολικό σκοπό μέσα στο καθετί. Εξηγεί γιατί τίποτα δεν είναι ξεχωριστό το ίδιο ή από μόνο του. Εξηγεί γιατί τίποτα απ’ ό,τι βλέπεις δεν σημαίνει τίποτα. Στην πραγματικότητα εξηγεί κάθε ιδέα που έχουμε χρησιμοποιήσει μέχρι τώρα, και όλες όσες ακολουθούν. Η σημερινή ιδέα είναι ολόκληρη η βάση της όρασης.
Πιθανόν να βρεις ότι αυτή την ιδέα είναι πολύ δύσκολο να την αντιληφθείς αυτή την στιγμή. Μπορεί να την βρεις ανόητη, άσχετη, παράλογη, αστεία, ακόμα και αμφισβητήσιμη. Σίγουρα ο Θεός δεν βρίσκεται για παράδειγμα σε ένα τραπέζι, έτσι όπως το βλέπεις. Και όμως, χθες τονίσαμε ότι ένα τραπέζι μοιράζεται το σκοπό του σύμπαντος. Και ό,τι μοιράζεται το σκοπό του σύμπαντος μοιράζεται και το σκοπό του Δημιουργού του.
Δοκίμασε, λοιπόν, σήμερα, να μάθεις να βλέπεις όλα τα πράγματα με αγάπη, εκτίμηση και ανοικτό νου. Τώρα δεν τα βλέπεις. Θα γνώριζες τι υπάρχει μέσα σ’ αυτά; Τίποτα δεν είναι όπως σου φαίνεται. Ο ιερός σκοπός του βρίσκεται πέρα από τη περιορισμένη ακτίνα αντίληψης. Όταν η όραση θα σου έχει δείξει την ιερότητα που φωτίζει τον κόσμο, τότε θα καταλάβεις πλήρως την σημερινή ιδέα. Και δεν θα μπορείς να καταλάβεις πως σου είχε φανεί τόσο δύσκολο κάποτε.
Οι έξι δίλεπτες περίοδοι πρακτικής για σήμερα θα πρέπει να ακολουθήσουν το γνωστό πλαίσιο: Άρχισε επαναλαμβάνοντας από μέσα σου την ιδέα, και μετά εφάρμοσέ την σε τυχαία επιλεγμένα αντικείμενα γύρω σου, ονομάζοντας το κάθε ένα ξεχωριστά. Προσπάθησε να αποφύγεις την τάση του «εγώ» σου να επιλέγει, πειρασμός που μπορεί να είναι ιδιαίτερα έντονος με την σημερινή ιδέα, εξαιτίας της απόλυτα ξενικής φύσης της. Να θυμάσαι ότι οποιαδήποτε σειρά θέτεις είναι εξίσου ξένη ως προς την πραγματικότητα.
Ο κατάλογος αντικειμένων λοιπόν, θα έπρεπε να είναι όσο το δυνατόν ανεξάρτητο από προσωπικές προτιμήσεις. Για παράδειγμα, μια κατάλληλη λίστα θα μπορούσε να περιλαμβάνει:
Ο Θεός είναι σε αυτήν την κρεμάστρα.
Ο Θεός είναι σε αυτό το περιοδικό.
Ο Θεός είναι σε αυτό το δάκτυλο.
Ο Θεός είναι σε αυτή την λάμπα.
Ο Θεός είναι σε αυτό το σώμα.
Ο Θεός είναι σε αυτή την πόρτα.
Ο Θεός είναι σε αυτό το καλάθι των αχρήστων.
Μαζί με τις καθορισμένες περιόδους πρακτικής, να επαναλαμβάνεις την σημερινή ιδέα τουλάχιστον μια φορά την ώρα, κοιτάζοντας αργά γύρω σου καθώς λες από μέσα σου τις λέξεις χωρίς βιασύνη. Τουλάχιστον μια ή δύο φορές θα πρέπει να νιώσεις μια αίσθηση γαλήνης καθώς θα κάνεις αυτό.






